olaram. Çünki
seni sevirem, Kristian ve sen meni atıb getsen, sanki güneĢ
sönecek. Men zülmetde qalacam. Heç yere qaçmaq
istemirem. Sadece, çox qorxuram ki, meni atıb
gedeceksen…
Bunu ona deyerken – o ümidle ki, Kristian bunu
dinleyir – anlayıram ki, heqiqi problemim nededir. Sadece,
www.vivo-book.com
675
anlamıram ki, o meni niye sevir. Heç zaman baĢa
düĢmemiĢem ki, o meni niye sevir.
– BaĢa düĢmürem ki, niye meni cazibedar hesab
edirsen, – mızıldanıram. – Sen... he, sen sensen, mense... –
Çiyinlerimi çekir ve ona baxıram. – Sadece, anlamıram. Sen
gözelsen, seksualsan, uğurlusan, mehribansan, qayğıkeĢsen
ve s. ve i.a. ve men senin xoĢuna gelenleri ede bilmerem.
Senin istediyini ede bilmerem. Meger menimle xoĢbext
olacaqsan. Seni nece ram eleyim? – Özümün en böyük
narahatlıqlarımı dile getirdikde sesim pıçıltıya qeder qısılır.
– Heç vaxt anlamamıĢam ki, mende ne tapmısan. Seni Leyla
ile gördükde ise her Ģey mene aydın oldu.
Burnumu çekir, elimle göz yaĢlarımı silir, onun hissiz
üzüne baxıram.
Ġlahi, bu, nece de dözülmezdir! ―Menimle danıĢ, lenet
Ģeytana!‖
– Bütün geceni burda qalacaqsan? Çünki mende burda
qalacağam, – bağırıram.
Deyesen, onun sifeti yumĢaldı, azca canlandı. Amma
bunu anlamaq ele çetindir ki.
www.vivo-book.com
676
Men elimi uzada ve ona toxuna bilerdim, amma bu
veziyyetden kobud sui-istifade olardı. Bunu istemirem,
amma onun ne etmek, yaxud ne demek istediyini bilmirem.
Sadece, anlamıram.
– Kristian, xahiĢ eleyirem, xahiĢ eleyirem… menimle
danıĢ, – barmaqlarımı qatlayaraq yalvarıram.
Diz üste dayanmağa heç taqetim yoxdur, amma men
dayanmıĢam, onun gözel boz gözlerine baxaraq gözleyirem.
Ve gözleyirem.
Ve gözleyirem.
– XahiĢ eleyirem, – yeniden yalvarıram.
Qefilden onun gözleri tündleĢir. Kirpiklerini döyür.
– Ele qorxdum ki, – pıçıldayır.
Tanrıya Ģükür! TehtelĢüurum öz kürsüsünde oturur, ah
çekir ve ―cin‖den böyük bir qurtum içir.
O, dil açdı! Meni sevinc bürüyür ve udqunuram,
emosiyalarımı ele almağa

<< 1 ... 280 281 [282] 283 284 ... 467 >>