xoĢlayıram, senin kimileri, çünki menim qehbe
anama oxĢayırsınız. Elbette, sen yeqin ki, bilirsen neye göre.
О bu sözleri birnefese deyir, sanki onlar çoxdan
hazırlanıb ve o bu kelmelerden qurtulmaq isteyir.
Menim dünyam silkelenir ve eyilir. Birce bu yox…
Men bunu gözlemirdim. Bu pis oldu. Heqiqeten, pis
oldu. Kristiana baxıram, indice dediklerinin menasını
anlamağa çalıĢıram. Bax buna göre bir-birimize oxĢayırıq.
Ġlk fikrim: Leyla haqlı idi, ―Usta zalım adamdır‖.
Kristianla onun meylleri barede ilk söhbetimizi
xatırlayıram, o zaman, Qırmızı ağrı otağındakı söhbeti.
www.vivo-book.com
686
– Axı sen dedin ki, sadist deyilsen, – pıçıldayıram, ona
ne cürse beraet vermeye çalıĢıram.
– Yox, men dedim ki, dominant olmuĢam. Eger yalan
demiĢemse, bu sirri gizletmekçün olub. BağıĢla. – О özünün
ucları vurulmuĢ dırnaqlarına baxır.
Mene ele gelir ki, o öleziyib. Mene yalan dediyi
üçünmü? Yoxsa, heqiqeten, dediyi kimi olduğundan?
– Sen mene bu sualı verdikde, men deyirdim ki,
aramızda tam baĢqa münasibetler olacaq, – donquldanır.
BaxıĢlarına esasen görürem ki, dehĢet içindedir.
Sonra durumumuzun bütün dehĢetliliyini anlayıram.
Eger o sadistdirse, ona, heqiqeten, bu kötekleme ve s. zirzibil
gereklidir. Ġblis. Men üzümü ovcumda gizledirem.
– Demeli, bele, – Kristiana baxaraq pıçıldayıram. –
Men sene intizarında olduğun Ģeyleri vere bilmerem. – He,
bu, heqiqeten, o demekdir ki, bir-birimize uyğun gelmerik.
TelaĢ boğazımı düyünleyir, daxili alemim ayaqlarım
altında dağılır. Bax bele. Biz bir yerde ola bilmerik.
О, üzünü turĢudur.
www.vivo-book.com
687
– Yox-yox-yox, Аnа. Yox. Sen bacararsan. Sen mene
lazım olanı verirsen, – o, barmaqlarını yumruqda
düyünleyir. – XahiĢ eleyirem mene inan, – donquldanır;
onun sözleri –yalvarıĢdır.
– Kristian, neye inanacağımı bilmirem. Her Ģey o qeder
xoĢagelmezdir ki, – xırıltıyla pıçıldayıram, axmağa hazır
olan göz yaĢlarından boğuluram.
О, baxıĢlarını mene yöneldir ve indi gözleri ümidle
parlayır.
–

<< 1 ... 285 286 [287] 288 289 ... 467 >>