Ģey idi… Bu davranıĢın mene seni, mehz
seni nece istediyimi anlamağa mecbur eledi ve men tam
mesuliyyetle deyirem ki, seni olduğun kimi qebul edirem.
Gözlerimi geniĢ açaraq Kristiana baxıram. Buna
inanmaq olarmı? Bunu derketme cehdlerinden baĢım ağrıyır,
içimin derinliyinde ise… keyleĢme duyuram.
www.vivo-book.com
690
– Sen hele de burdasan. FikirleĢirdim ki, bu
sözlerimden sonra derhal gedeceksen, – o pıçıldayır.
– Niye? Çünki fikirleĢe bilerem ki, sen seksual
baxımdan ağlını itirmisen; çünki anana oxĢayan qadınları
köteklemek ve sikmeye meyllisen? Bu hardan ağlına geldi?
– kirpiklerimi döyerek fısıldayıram.
Qezebli sözlerimden Kristianın rengi ağarır.
– He, demek olar ki, – incik halda cavab verir.
Onun hüznlü gözlerine baxaraq öz hikkemden
meyusluq duyuram ve günahımı anlayaraq üzümü
turĢuduram.
Ne etmeli? Ona baxıram: meyus, semimi görünür…
Elli Çalarım kimi görünür.
Bu an qefilden uĢaq otağındakı foto-Ģekli xatırlayır ve
anlayıram ki, niye hemin fotodakı qadın mene bele tanıĢ
gelir. O qadın Kristiana oxĢayır. Güman ki, bu, bioloji
anadır.
Ağlıma bu sualı vererken cavabdan yayınması gelir:
―Bele de… Mühüm deyil…‖ Bütün bunlarda o qadın
günahkardır… ve men ona benzeyirem… Ġblis!
www.vivo-book.com
691
Kristian ağrılı nezerle mene baxır ve men baĢa düĢürem
ki, o, növbeti addımımı gözleyir. Deyesen, o, semimi dedi
ki, meni sevir, amma baĢım herlenir.
Her Ģey ele dolaĢıqdır ki. О, Leyla haqda tamamile
baĢqa Ģeyler deyirdi, amma indi deqiq bilirem ki, o qız
Kristianın bütün eybecer telebatlarını ödeyirdi. Bu fikir
dözülmezdir ve adama qüsse getirir.
– Kristian, men dehĢetli derecede yorulmuĢam. Gel her
Ģeyi sabah müzakire edek. Yatmaq isteyirem.
О, teeccüble gözlerini döyür.
– Çıxıb getmirsen?
– Bes sen çıxıb getmeyimi isteyirsen?
– Yox! Men ele bilirdim ki, bunları bildikde çıxıb
gedeceksen.
Bütün bu müddetde o gedeceyimi gözleyirmiĢ, onun
qaranlıq sirlerini bilen kimi… ve artıq bu sirleri bilirem. Bax
ha, Usta,

<< 1 ... 287 288 [289] 290 291 ... 467 >>