doğrudan da zalım adammıĢ.
Belke çıxıb getmeliyem? Ona baxıram, sevdiyim, beli,
sevdiyim bu ağılsıza.
www.vivo-book.com
692
Onu ata bileremmi? Bir defe artıq onu atıb getmiĢem ve
bu az qala meni sındıracaqdı… ele onu da. Onu sevirem.
Bunu bilirem, özü etiraf elemese de.
– Meni atıb getme, – pıçıldayır.
– Nedi ucadan ―yox‖ qıĢqırmalıyam? Getmek fikrim
yoxdur! – bağırıram, bu, katarsisdir. Budur, dedim.
Getmirem.
– Doğrudan? – О, gözlerini geniĢ açır.
– Neyleyim ki, çıxıb getmeyeceyimi anlayasan? Ne
deyim?
О mene baxır ve baxıĢında yeniden heyecan görürem.
Kristian boğazındakı qomu udur.
– Sen bir Ģeyi ede bilersen.
– Neyi? – qıĢqırıram.
– Mene ere getmek, – pıçıldayır.
―Ne? Doğrudanmı o…‖
Bu yarım saatda daxili alemim ikinci defe intizarla
donub qalır.
Lenet Ģeytana! Bu derinden zedelenmiĢ kiĢiye baxıram,
sevdiyim kiĢiye. Ġndice teleffüz etdiyine inana bilmirem.
www.vivo-book.com
693
Nikah? О mene qanuni nikah teklifi edir? Kristian
zarafat eleyir? Özümle bacara bilmirem: sinemden esebi,
inamsız hırıltı çıxır. Dodağımı diĢleyirem ki, bu isteriyalı
gülüĢe çevrilmesin, çünki sonra bunun qarĢısını ala
bilmeyecem. Yere serilerek hırıldayıram, evveller heç vaxt
bu cür gülmemiĢem. Bu, temizleyici, melhemli gülüĢdür,
arada-berede ulamaya dönen gülüĢ.
Hansısa anda men özüm özümle baĢ-baĢa qalıb bu
absurd duruma baxıram: yaraĢıqlı ve özünü itirmiĢ oğlanın
yanındakı qehqehe çeken, ağlını itirmiĢ qıza. Bileyimle
gözlerimi örtürem ve gülüĢ yandırıcı göz yaĢlarına çevrilir.
―Yox, yox! Men buna döze bilmerem‖.
Ġsteriya bitdikde Kristian nevaziĢle elimi üzümden
götürür. BaĢımı çevirerek ona baxıram.
О mene sarı eyilir. Üzünde teeccüblü tebessüm var,
amma boz gözler alıĢıb yanır; belke de bu gözlerin
derinliyinde inciklik var. Оy, yox…
Barmağını qatlayaraq o, yanağımdakı göz yaĢı
damcısını silir.
– Menim teklifimi gülmeli hesab edirsiniz, miss Stil?
www.vivo-book.com
694
Ay seni Elli Çalar!.. Elimi uzadaraq Kristianın
yanağını

<< 1 ... 288 289 [290] 291 292 ... 467 >>