bu hengame… yorucudur.
Kristian menim narazılığıma mehel qoymur.
O, ağ konteyneri boĢqablarımız arasına qoyur ve
yanımda eyleĢir. Ġndi nese haqqında möhkem fikre gedib.
Makaronu boĢqablara çekirem. Yemeyin xoĢ etrinden ağzım
sulanır. AcmıĢammıĢ.
– BağıĢla ki, Leylayla bele alındı, – mızıldanır.
– Niye üzrxahlıq edirsen? – Mm, makaronun dadı
damağıma deydi. Medem quruldadı.
– Tesevvür edirem onu öz menzilinde gördükde ne cür
Ģok keçirmisen. Halbuki Teylor evvelden oranı yoxlamıĢdı.
О yaman periĢandır.
– Teyloru teqsirkar saymıram.
– Men de. О, bütün axĢamı seni axtarıb.
– Doğrudan? Niye?
– Harda olduğunu bilmirdim. Axı çantanı ve telefonu
maĢında saxlamıĢdın. Seni tapa bilmirdim. Hardaydın? –
soruĢur. Sesi nevaziĢli seslenir, amma sözlerin arasından
rehmsiz aheng duyulur.
www.vivo-book.com
702
– Ġtanla küçenin o biri üzündeki bara getmiĢdik. Oradan
baĢ verenleri izleyirdim.
– Aydındı, – aramızdakı atmosfer azca deyiĢdi. ġen
ehval itdi.
―He, noolar… bu oyunu ikilikde oynayırlar. Ġndi cavab
zerbesini al, Qrey‖.
– Leylayla menzilde neyleyirdin, he? – mümkün qeder
laqeyd Ģekilde soruĢuram. Ġçimi yandıran maraqla
soruĢuram, amma alacağım cavabdan önceden qorxuram.
Ona baxıram, o ise elindeki çengelle donub qalıb. Yox,
bu, xeyre iĢare deyildi…
– Doğrudan, bunu bilmek isteyirsen?
Qarnımdakı qom burulur; ele bil heç iĢtaham yoxmuĢ.
– He, – pıçıldayıram. ―Doğrudan? Heqiqeten?‖
TehtelĢüurum boĢ ―cin‖ ĢüĢesini yere atır, kürsüde oturur ve
dehĢetle mene baxır.
Kristian tereddüd edir. Dodaqları kip, nazik xetde
birleĢib.
– Biz söhbet edirdik ve men onu çimizdirdim, – sesi
xırıltılı gelir; heç ne soruĢmuram ve o sözüne davam edir: –
www.vivo-book.com
703
Ona senin paltarını geyindirdim. Mence, etiraz elemirsen.
Eynindekiler ele çirkli idi ki.
Lenet Ģeytana… О, qızı çimizdirib?
Birce bu çatıĢmırdı. Ġçimde boğuluram, boĢqabdakı
makaronlara baxaraq. Ġndi yemek üreyimi bulandırır.
―Buna soyuq mentiqle yanaĢmağa çalıĢ‖, –
tehtelĢüurum

<< 1 ... 292 293 [294] 295 296 ... 467 >>