mene tövsiye verir. Beynimin ayıq, intellektual
hissesi meselenin eslini bilir, o bunu birce ona göre edib ki,
qız kir içinde olub. Amma buna mentiqli yanaĢmaq çetindir.
Ġnce, qısqanc ―men‖im buna dözmeye hazır deyil.
Qefilden ağlamaq isteyirem, edebli xanımlar kimi göz
yaĢlarını yanaqlarıma axıtmaq yox, Aya ulamaq isteyirem.
Derinden köks ötürürem ki, içimdeki isteyi boğa bilim,
amma boğazım qupqurudur ve axmayan göz yaĢlarından
halım çox pisleĢib.
– Bu, ede bileceyim yegane Ģeyler idi, Аnа, – ince
terzde deyir o.
– Amma Leyla qarĢı hansısa hisslerin var?
www.vivo-book.com
704
– Yox! – dehĢetle deyir ve gözlerini yumur; üzünde
ezab görürem. Sifetimi yana tuturam, yeniden
ürekbulandıran yemeye baxıram. Kristiana baxa bilmirem.
– Onu bu durumda görmek ağırdır: sınıxmıĢ, özüne
oxĢamayan. Onun qayğısına qalıram, insani niyyetle, – o,
çiyinlerini çekir, sanki xoĢagelmez xatireleri kenara atır.
Ġlahi, o menden merhemet gözleyir?
– Аnа, mene bax.
Özümle bacarmıram. Bilirem ki, baxıĢımı ona
yöneltsem, hönkürüb ağlayacam. Bütün bunları hezm etmek
gücünde deyilem. Özümü benzinle dolu sisterne
benzedirem. Daha heç neye yer qalmayıb. Men, sadece, heç
bir yeniliyi qebul elemek gücünde deyilem. Men
detanatorlaĢıb partlayacam ve bu, nifretamiz bir Ģey olacaq.
Ġlahi!
Kristian özünün eks-kölesinin qayğısına intim Ģekilde
qalır. Beynimde menzere canlanır: о, Leylanı çimdirir, lenet
Ģeytana, çılpaq qızı. Sert, ağrılı ürpenti bütün bedenimden
keçib gedir.
– Аnа.
www.vivo-book.com
705
– Ne?
– Lazım deyil. Bunun heç bir ehemiyyeti yoxdur. Ele
bil körpe uĢağın qayğısına qalırdım, zavallı, xeste uĢağın.
―UĢağın qayğısına qalırdım‖ ne demekdir? Bu uĢaq
deyil, iyrenc seksual elaqede olduğu qadın.
Ağrılı meqamdır… sakitleĢmek üçün sinedolusu nefes
alıram. Belke o özünü nezerde tuturdu. Xeste uĢaq özüdür?
Bu halda her Ģey mene aydındır… yaxud belke de heç ne
aydın deyil. Оh, nece de qeliz oldu… men dehĢetli derecede
yorulmuĢam, uzanmalıyam.
–

<< 1 ... 293 294 [295] 296 297 ... 467 >>