Аnа?
Ayağa qalxdım, boĢqabların içindeki yemek qalıqlarını
vedreye boĢaldıb çanağa qoydum.
– Аnа, xahiĢ eleyirem.
Keskin Ģekilde Kristiana sarı çevrilirem.
– Besdi, Kristian! Ne tutmusan ―Ana, xahiĢ eleyirem‖?
– qıĢqırıram ve üzümden yeniden göz yaĢları axır. – Bu gün
ne qeder zeqqum uddum. Yatmağa gedirem. YorulmuĢam,
cismim ve ruhumla. Meni rahat burax.
www.vivo-book.com
706
Yataq otağına demek olar ki, qaça-qaça gedirem,
qorxmuĢ boz gözler haqda xatireleri de özümle aparıram.
Onu qorxuda bildiyimi derk etmek xoĢdur. Bir neçe
saniyede paltarları eynimden soyundum, onun
siyirmelerinde eĢelenib maykalardan birini çıxartdım ve
hamam otağına yollandım.
Aynada özüme baxıb sısqa, gözleri qıpqırmızı
qızarmıĢ, sifeti lekeli eybecer qızı gücle tanıyıram. Bu
dehĢetdir. DöĢemeye oturub dağıdıcı emosiyalara baĢ
vururam, onlar artıq meni elden salıb; nehayet, göz
yaĢlarımın esaretine düĢürem, ele ağlayıram ki, döĢ qefesim
yerinden oynayır.
www.vivo-book.com
707
15-ci fesil
– Ey, – Kristian meni qucaqlayaraq mızıldanır. – XahiĢ
eleyirem ağlama, Аnа, xahiĢ eleyirem. – О, hamam otağının
döĢemesinde oturub, men de onun dizleri üstde. Qollarımla
ona sarılaraq ve baĢımı boynuna qoyaraq hönkürüb
www.vivo-book.com
708
ağlayıram. Kristian burnunu saçlarımın arasına keçirerek
küreyimi sığallayır.
– BağıĢla, balaca, – pıçıldayır. Bu sözleri eĢiderken onu
daha möhkem qucaqlayır ve daha möhkem ağlayıram.
Sanki bütöv bir ebediyyet boyu bu veziyyetde qalmıĢıq.
Sonra, göz yaĢlarım bitdikde Kristian ayağa qalxır, meni
qolları arasında yatağa aparır. Bir neçe saniye sonra artıq
iĢığı söndürerek yanımda uzanıb. Belece, onun ağuĢunda
nehayet ki, heyecanlı ve kederli yuxuya baĢ vururam.
Qefilden yuxudan dururam. Mene istidir, baĢım ağrıyır.
Kristian mene sarılıb, lap üzüm teneyi kimi. Yuxuda nese
mızıldanır, amma men qolları arasından çıxarken oyanmır.
Oturub zengli saata baxıram. Gece saat üçdür. Susuzluqdan
yanırdım ve ―advil‖ qebul etmeliydim.

<< 1 ... 294 295 [296] 297 298 ... 467 >>