alır,
heyecandan temizlenirem.
Gecenin hüzuru vehĢi, heyvani qıĢqırıqdan partlayıb
dağılır, tüklerim biz-biz durur. Kristian! Lenet Ģeytana, ne
baĢ verib? Ayağa qalxaraq qorxudan berk-berk döyünen
www.vivo-book.com
711
üreyimle hövlnak yataq otağına qaçıram, bu delisov
qıĢqırığın eks-sedası bitmezden önce.
Kristianın yanındakı gece lampasını yandırıram. О,
ezabla yataqda çırpınır, çevrilir, qurcalanır. Yox! О, yeniden
qıĢqırır ve bu dehĢetli, damarlardakı qanı donduran bağırtı
yeniden qelbimi yaralayır.
Lenet olsun, yuxuda kabus görürdü!
– Kristian!
Onun üzerine eyilib çiyinlerinden tutdum ve vargücümle
silkeledim. О, gözlerini açır, deli olmuĢ ve içi boĢ
gözlerini, baxıĢlarını celd otaqda gezdirir, sonda nezerini
menim üzerimde saxlayır.
– Çıxıb getdin, çıxıb getdin, sen çıxıb getmeliydin, –
mızıldanır, demek olar ki, meni ittiham eleyir, özüse ele
bedbext görünür ki, üreyim ağrıyır. Zavallım!
– Men burdayam, seninleyem, – men çarpayının
kenarında otururam. – Seninleyem, –ince terzde mızıldanır,
onu sakitleĢdirmeye çalıĢıram. Ovcumu onun yanağına
qoyur, sığallayır, oxĢayıram.
www.vivo-book.com
712
– Sen çıxıb getmiĢdin, – pıçıldayır. Gözlerinde hele de
dehĢetli qorxu var, amma ürpenti artıq geri çekilir.
– SusamıĢdım, ona göre de metbexe getdim.
О, gözlerini yumur ve ovcuyla üzünü silir. Sonra
bedbext görkemle gözlerini açır.
– Burdasan. Tanrıya Ģükür! – О meni qucaqlayır ve
özüyle yanaĢı uzanmağa mecbur eleyir.
– Sadece, su içmekçün çıxmıĢdım.
―He, cismani Ģekilde onun qorxusunu duyuram…‖
Onun maykası terden nemlenib, üreyi delicesine döyünür,
meni özüne sıxıb. О, acgözlükle mene baxır, sanki emin
olmaq isteyir ki, doğrudan da yanındayam. NevaziĢle baĢını,
yanaqlarını sığallayıram …
– Kristian, xahiĢ eleyirem, qorxma. Burdayam. Heç
yere getmirem, – onu dile tuturam.
– Оh, Аnа, – o, köks ötürür.
Kristian çenemden tutur ve dodaqlarını dodaqlarıma
qondurur. Ehtiraslı istek bütün bedenimden keçib gedir ve
bedenim ona

<< 1 ... 296 297 [298] 299 300 ... 467 >>