derinden köks ötürüb
Cekin kabinetine daxil oluram.
– Ġndi yaxĢıdır, – hevessiz mızıldanır ve mektubu
imzalayır. – Suretini çıxart, orijinalı qeyde al, qovluğa qoy.
Mektubu bütün müelliflerimize gönder. Aydındı?
– He, – men sefeh deyilem. – Cek, nese olub?
О, gözlerini qaldırır ve meni baĢdan-ayağa süzür.
Özümü pis hiss eleyirem.
www.vivo-book.com
737
– Yox.
Cavabı qısa, kobud ve etinasızdır. QarĢısında sefeh bir
qız kimi dayanmıĢam, – özümü heç vaxt sefeh saymasam
da, – sonra özümü kabinetden çıxarıram. Görünür, o da psixi
pozğunluqdan eziyyet çekir. Bu deliler meni emelli-baĢlı
mühasireye alıblar! Suretçıxarana sarı gedirem, elbette, o,
vereqleri çeyneyir, men cihazı qaydaya salanda ise melum
olur ki, kağız qurtarıb. Bu gün iĢim heç getirmir.
Nehayet ki, öz masama qayıtdıqda ve mektub
nüsxelerini zerflere yerleĢdirdikde ―blekberi‖ zeng çalır.
ġüĢe divar arxasından Cekin telefonla danıĢdığını görürem.
Zenge cavab verirem, bu Ġtandır.
– Salam, Аnа. Geceni nece keçirdin?
Nece keçirdim? Gözlerim qarĢısından menzere
kaleydoskopu keçir: Kristian diz üste, onun etirafları, onun
teklifi, pendirli makaron, menim hıçqırıb ağlamağım, onun
gece kabusu, seks, Kristianın sinesine toxunuĢlarım …
– Ee… normal, – inamsız Ģekilde mızıldanıram.
www.vivo-book.com
738
Ġtan susur, sonra görürem ki, mene inanmaq qerarına
gelib.
– Lap yaxĢı. Açarları götüre bilerem?
– Elbette.
– Men yarım saatdan sonra gelecem. Menimle qehve
içmeye vaxtın olacaqmı?
– Bu gün yox. ĠĢe gecikmiĢem ve müdirim dalına tikan
batmıĢ ayıya dönüb.
– He, qemgin menzeredir.
– Qemgin ve menasız, – hırıldayıram.
Ġtan gülür ve kefim azca açılır.
– YaxĢı. Yarım saat sonra görüĢerik, – o söhbeti bitirir.
BaxıĢlarımı qaldırıb Ceki görürem. О mene baxır.
Lenete gelesen! Ona ehemiyyet vermeyib mektubları
zerflere yerleĢdirmeye davam etdirirem.
Yarım saat sonra telefonum zeng çalır. Bu Klerdir.
– O yene de burdadı, qebul otağında. O sarıĢın Tanrı.
Dünenki heyecandan ve müdirin

<< 1 ... 307 308 [309] 310 311 ... 467 >>