elemedin?
– Ana, bu, uzun meseledi.
– Kristian! Bir daha menimle bele reftar eleme!
Aydındı? – Qadın az qala onun üstüne qıĢqırır.
www.vivo-book.com
955
– Beli, ana.
О, barmaqlarıyla qadının göz yaĢlarını silir ve yeniden
bağrına basır. Qreys sakitleĢdikde, Kristian Mianı
qucaqlayır, qızsa yumruqlarıyla onun sinesini döyecleyir.
– Bizi ele qorxutdun ki! – qıĢqırır, göz yaĢlarına
boğularaq.
– Men axı burdayam, qayıtmıĢam, – Kristian
mızıldanır.
Eliot ona yaxınlaĢdıqda Kristian bacısını Karrike tehvil
verir, Karrik artıq arvadının belinden tutub. О, diger eliyle
qızını qucaqlayır. Eliot tez Kristianı bağrına basır, teeccüblü
olsa da, çiynini döyecleyir.
– Seni görmeye deyer, – Eliot bu sözleri ucadan deyir,
bir qeder kobud Ģekilde, bütün emosiyalarını gizlederek.
Göz yaĢlarına baxmayaraq men bunları görürem.
Böyük zal temennasız eĢqle doludur. Kristian özünü itirib,
axı evveller heç vaxt bele Ģey olmayıb.
Bax, Kristian, bütün bu insanlar seni sevirler!.. Belke
indi buna inanasan!
www.vivo-book.com
956
Keyt arxamda dayanıb (о, televiziya olan otaqdan
çıxıb) ve nevaziĢle küreyimi sığallayır.
– O, doğrudan, burdadı, Аnа, – meni dile tutur.
– Men öz Anamla salamlaĢmaq isteyirem, – Kristian
valideynlerine deyir. Оnlar gülümseyib kenara çekilirler.
О, mene sarı gelir; boz gözleri parlayır, hergah bu
gözlerde ehtiyatlanma ve teeccüb görürem. Ayağa
qalxmaqçün özümde gücle taqet tapır ve qolları arasına
cumuram.
– Kristian! – hönkürürem.
– Sakit, sakit, – mızıldanır, burnunu saçlarıma dayayır,
qoxumu acgözlükle içime çekir. Üzünü göz yaĢları ile
isladıram ve ona baxıram, Kristian meni öpür, teessüf ki,
xefif.
– Salam.
– Salam, – cavab olaraq pıçıldayıram, boğazımdakı
qomdan boğuluram.
– Darıxırdın?
– Azca.
О gülümseyir.
www.vivo-book.com
957
– Aydındı, – ovcunun nevaziĢli toxunuĢuyla o,
dayanmaq bilmeyen göz yaĢlarımı silir.
– FikirleĢirdim… fikirleĢirdim… – hönkürürem.
– Aydındı. Toxta… Burdayam. Burdayam… –
mızıldanır ve

<< 1 ... 398 399 [400] 401 402 ... 467 >>