maraqla maşının içinə boylanan zavallı, qızın arxa oturacaqdakı lifçiklərini, rəngbərəng prezervativ paketlərini görüb havalanmışdı (Bu nə başısoyuqluq idi, bu ağılumulmaz nə niyyətlə onları oturacağın üstündə “sərgiyə” düzmüşdü?!). Sonra fəhlə zibil yeşiklərinin içində eşələnən dostlarına sevincək əl eləyib onları tələsdirmişdi (İmam andından keçə bilsəydi, özü yanlarına qaçardı). Həmin ağıldankəmin bir saat sonra şalvarının qabağını tuta-tuta ayaq yoluna tərəf götürülməyini İsmayıl kişi də görmüşdü. Axşam Leyla haqqında danışanda, fəhləni xatırlayar-xatırlamaz qocanın dodağının qaçmağı gözümdən yayınmamışdı. Mənə elə gəlmişdi, belə-belə şeyləri ağlına gətirdiyinə görə özünü Allah qarşısında günahkar sayırdı. Hələ onu demirəm: fəhlələr matı-qutu quruyub maşının içinə boylananda, içinə dolan marağı boğa bilməyib bir-iki addım irəli atmışdı. Sonra utanıb balaca daxmasına gedəndə, adım kimi əmin idim: günorta namazında tövbə eləyib bu şeytan fitnəsini qəlbindən çıxarmaq istəyirdi.
Əslində, İsmayıl kişinin belə şeylərlə maraqlanmağı qəbahət deyildi. Leyla bu binaya köçməzdən qabaq telekanalların maqazin verilişlərində onun haqqında bir-birinin ardınca biabırçı söhbətlər danışırdılar. Yaman çayxor idi İsmayıl, verilişi hazırlayan əngiboş müxbirin tez-tez “bu xəbərdən şoka düşəcəksiniz!” deməsindən elə maraqlanırdı ki, stolun üstündə buğlanan çayın soyuyub buza dönməsindən xəbəri olmurdu. Həmin kadrlarda Leylanın əxlaqsızlıq yuvası saxlamasını, uşaq evlərindəki yeniyetmə bakirə qızları xaricdən gələn sənət adamlarının bahalı otellərdəki otaqlarına salmasını, hansısa bankın puluyla maşın alıb borcunu ödəməkdən boyun qaçırdığını dönə-dönə sübut etməyə çalışırdılar. Mahnıları dillər əzbəri olan güdəboy, erkəkliyinə çoxunun şübhə etdiyi müğənni, illər əvvəl keçirilən musiqi yarışmalarından birini xatırlayıb, öfkə qarışıq istehza ilə danışırdı:
- Leyla fahişəliyə meylli qızların yer qazanmasına çalışıb, onlara kömək edəcəyini açıq-açığına, heç kimdən çəkinmədən