ə müti bir təbəssümlə gülümsəyib başından alqış tökəcək. Boğazında artıq tikə kimi qalıb səni boğan bu əxlaqsız həyat tərzindən niyə usandığını bitdə-bitdə öyrənmək mənim boynuma! İsmayıl dayıya demisən ki, hamı mənə xəyanət etdi. Bilirsən, Leyla, xəyanət xəstəlik kimi şeydir, bir nəfərdən başlayıb bütün ətrafı yoluxdurur. Səni tək qoyan, bütün uğurlarını gözündən tökən adam kimdirsə, onu da öyrənəcəm, darıxma!”
- Hər vaxtınız xeyir! - Yanaqlarını güclə dartıb gülümsədi. Rəngi tutqundu.
- Salam. - Mən mızıldandım.
- Hər vaxtın xeyir, qızım! Bu gün gözümə birtəhər dəyirsən?! - İsmayıl dayının üzündəki itaətkar ifadələr əvvəlkiydi. - Elə bil sınıxmısan!
- Hər şey yaxşıdır, İsmayıl dayı. İşlərimi yoluna qoymağa çalışıram.
Avam adamı ağ yalana inandırmağa nə var?! Qız hiyləgərliyindən razı qalıb dodaqlarındakı narın təbəssümlə gözucu məni süzdü. Sınayıcı nəzərlərimi refleli saçlarından üzü aşağı sürüşdürdüm. Şubanın altında əsim-əsim əsən əlləri canındakı narahatlığın qorxuya çevrilməsinə bir işarəydi. Mənə elə gəldi, xoflu ürəyi iki bölünüb ciblərində döyünür.
- Yaman nigaranam, qızım, elə hey səndən danışırlar. Qonum-qonşu sakitləşib, ağızları birdəfəlik yumulub.
- ...
Qocanın “qızım” dediyi bu fahişə doluxsunub bir kəlmə deyə bilmədi. Əllərindən başlayan əsməcə çiyinlərinəcən yayılmışdı. Dodaqlarındakı narın təbəssümün yerində ölü, qaxsımış bir kədər göründü.
“Elə bu dəqiqə nəsə deyib, bu qızın həyatına girməlisən. Ona xəyanət edən adamın kimliyini, intihar faciəsini öyrənməyin əsl məqamıdır, tələs!!! - fikrimdən keçirdim. - “Fahişə damğası vurmaqla əlin bala, ağzın doşaba batmayacaq, axmaq! Nə də zəhər tuluğuna oxşayan sifət, hikkəli baxışlarla iş aşırmaq olmaz, onu hürküdə bilərsən. Beynini qurdala və onu maqnit kimi özünə çəkən nəsə de!”
- İstedadlı adamı bağışlamırlar, Leyla xanım, bir az möhkəm olmaq lazımdır.
Ötkəm ədayla dilləndim. İsmayıl dayının üz-gözündə boy verib boylanan məmnunluğun dalınca, qızın dodaqlarındakı narın təbəssüm yenidən