. Şubasının yaxasını qaldırıb ikicə addım uzaqlaşmışdı ki, Allah içimi sözlə doldurub dadıma çatdı, dilim ağzımda sevindi.
- Leyla xanım, az qala unutmuşdum, sizə bir sürpriz etmək istəyirəm. - Yenə “siz”.
- Sürpriz?!- Ayaqlarından yerə mıxlandı.
Yaşasın yalan!!!
- Deyəsən, evə tələsirsiniz. Mane olmaq istəmirəm.
- Yox, o qədər də vacib işim yoxdur. - Şirin-şirin gülümsədi. - Biz indi tanış olmuşuq, nə sürpriz ola bilər?
- 2003-ci ildə xəbər saytlarından birində sizinlə foto söhbət olub. Yəqin xatırlayarsınız. Ananızın qucağında, yelləncəkdə çəkdirdiyiniz, məktəb, tələbəlik illərinizdən qalma xeyli şəkliniz var. Bu yaxınlarda görmüşəm.
Təəccüblə içini çəkdi.
- Şəkillər hardadır? İndi gətirə bilərsən?
- Sizdə əsli qalmayıb?
- Yox, hamısı məhv olub getdi. Başqa hansı şəkillər vardı?
- Birinci sinifdə çəkdirdiyiniz şəkil xoşuma gəldi. Uzun, qara hörükləriniz var, gülümsəyirsiniz. Yanınızdakı oğlanla əl-ələ tutmusunuz. Boyda sizdən bir az hündür, ağbənizdir.
- Mehrab... - Leylanın üzü birdən-birə meyit rəngi aldı.
- Qohumunuzdur?
- ... - Udqundu.
- Sizə oxşarlığı vardı, yəqin qohumsunuz.- Ehtiyatsızlıq etdim. Onun üstünə getmək olmazdı. Şəxsi həyatına burnumu soxduğuma görə üstümə çəmkirib acıqlana bilərdi. Şəkillər haqqında hər şeyi bir azdan danışacam. İndi vaxt yoxdur, məni tələsdirməyin, xahiş edirəm, işlər yenidən korlana bilər!
- Hə, bibim oğludur, bir sinifdə oxumuşuq. İndi Türkiyədə yaşayır.
- Adını çəkəndə narahat oldunuz, istəmirdim belə... Bilirsiniz, peşman oldum. Bağışlayın. - Hiyləgərcəsinə mızıldandım.
- Xahiş edirəm, Rəcəb, o şəkilləri bu gün mənə çatdır. Çox vacibdir.
- Başa düşürəm, indi sizə kömək etmək lazımıdır, tək qalmısınız. Amma bilirsiniz...
- Mənə kömək etmək istəyirsinizsə, şəkilləri bu gün gətirin. Bu yaxşılığı heç vaxt itirmərəm.
- Söz vermirəm, amma nə qədər mümkündür çalışacam. Sizə kömək etməyi özümə borc bilirəm.
Qaş-qabağını töküb uzun-uzadı nəsə fikirləşdi.
- Təəccüblənmisiniz ki, şəkilləri