, qızın qolundan tutub elə lüt-ətcəbala gətirəsən ki, qıfılı aç, tapançanı təhvil ver, əzizim!
Leylanı yatağa salıb, sevişmənin şirin yerində dilə tutmaqdan savayı yolum yox idi. Hamamın qapısını açıb tünd şampun qoxusunu ciyərlərimə çəkdim. Sarı, uçuq-sökük kafelli divara bərkidilən rəfin üstündə “Cannel”, “valentino” şampunları, “dior”, “sant lourent” bədən gelləri yan-yana düzülmüşdü. Bədəni döşlərinin üstüylə göbəyinə sarı axan qatı şampun köpüyünün içində görünmürdü. Divarda dəniz mənzərəsi, ayağının altında balıqqulağı şəkli olsaydı, Sandro Botiçellinin “Afroditanın dəniz köpüyündən doğulması” rəsminə çox bənzəyirdi. Su ağ, göyqurşağı rənglərinə boyanan şampun köpüyünü yuyub aparanda... İlahi!!! Ağ, ətli baldırları, südbəyaz, dipdiri döşləri... şümal boyun-boğazından gözümü çəkə bilmirdim. Şalvarımın qabağının qalxmağıyla alt dodağımı dişləyib, nəfəsimi içimə çəkməyim bir oldu.
- Eyy, utanmaz, neynirsən?! - Səsi hamamın alçaq tavanına, döşəməyə, dər-divara, yan-yana düzülən şampun qablarına dəyib üzümə çırpıldı. - Altıaylıqsan? - Bu dəfə cingiltili səslə güldü.
Qapını örtüb otağa keçdim.
- Tələsməyindən bilinir ki, naşısan! - İçəridən boğuq, zəif səsi eşidildi.
- Naşılığımı göstərərəm! - Dilimin altında donquldandım (Ayıb olsun mənə!).
Dan üzlü Əsmərimin doğma, məhrəm siması gəldi gözlərimin qabağına. İki daşın arasında tələsik sms yazdım: “Mənə icazə var öz ehtirasımı başqa qadınların hesabına təmin edim. Çünki qanuni arvad ləyaqət rəmzidir, ləzzət mənbəyi yox. İmperator Verrin arvadına cavabı”. Belə ikibaşlı sms-ləri ona tez-tez yazıram. Dünən gecə “Qadın həmişə bilir ki, o nə istəyir, lakin nə istədiyini heç vaxt bilmir” - yazmağımdan əməlli-başlı cırnamışdı. İmperator arvadının ərinə şəfqət ya qəzəb göstərdiyini bilmirəm, amma mənim Əsmərimin bircə sözlük cavabı özünü çox gözlətmədi: “Donuz!”.
İsti-ilıq rəftarına, diri yumorlu sms-nə baxmayın, onun qısqanclığı və tərsliyi ucbatından başım az bəlalar çəkməyib. Məsələn, həftələrlə telefon