tərbiyəsizliyi sənin gözünə soxacam.
- Niyə həyatımı məhv elədin?
- Sənə də lənət olsun, həyatına da!!! Əl çək məndən!!! - Şillə açılmağı ilə Leylanın hönkürməyi bir oldu. - İndiyəcən çəkdiklərin bəs deyil? Səni bundan da pis günə qoyduracaq. Ev dustağı olacaqsan, özünü bir az da pis aparsan, it kimi gəbərtdirəcək.
- Allah varsa, səni də, onu da məndən pis günə salacaq. Satdığın yalanlar, yolda qoyub qaçmağın, alçaqlığın... - İkinci şillə açıldı. Dözmədim. Qəzəbimdən dişim bağırsağımı kəsirdi. Bir istədim ki, Maestro ilə sinədöş dayanım, yaxasından yapışıb çənəsinə babat bir yumruq tutuzdurum. Amma bu istəyi tezcənə başımdan çıxardım, səbr edib hər şeyin axırını gözləmək lazım idi. Maestro kimin adından danışırdı? Leylanı it kimi gəbərtdirəcək adam kim ola bilərdi?
- Elə bilir gizlicə görüşürük, səni öyrədirəm, bugünkü əxlaqsızlığında məni günahkar sayır.
- Hər şeydən bezmişəm. Yaşamaq istəmirəm. Səni də peşiman edəcəm, onu da. Darıxmayın. Mənim bu günə düşməyimə görə ikiniz də cavab verəcəksiniz.
Leylanın səsindəki ağrı, üsyan, hər şeydən bezginlik ucuz siqaret kimi sinəmi zəhərlədi. İçimə dolan acının zəqqum tamını dilimin altında birtəhər əridib, boğazıma tıxanan qəhəri içəri ötürdüm. Möhkəm olmaq lazım idi.
Vüqar getdikcə qızışır, əsəbi bağırtısı dər-divara, döşəməyə, nuhdanqalma çilçırağa dəyib adamı vahimələndirirdi. Leylanın qəfildən xırıldamağı Maestronun vahşiliyinin həddi aşması deməkdi. Mənə elə gəldi, qıvraq bir sıçrayışla Leylanın boğazını əlinə keçirib onu boğmağa çalışırdı. Xırıltı get-gedə artdıqca həyəcan qarışıq qorxudan mədəmdə küt ağrı hiss elədim. Yerə çöküb çiyinlərimi boynuma qısdım, ayaqqabıları ehmalca yerə qoyub başımı əllərim arasına aldım. Məni evinin yuxarı başına çıxaran adamın belə dəhşətli halına göz yumub gizlənmək kişilikdəndimi? Bəlkə, Vüqarın kremləyib səliqəylə arxaya daradığı şümal saçlarından yapışıb dizimin qüvvəsini ağız-burnunda, böyrəklərində sınamaq vaxtı yetişmişdi? Çox da mənə yalvarıb “Qurban olum,