. Əlim-ətiyimdən uzun evə qayıdımmı? Evin axtarmadığım dəlmə-deşiyi qalmamışdı. Stolun üstündə “Sabrani” vardı. Darıxanda siqaret tüstülətməyi iştahım yaman çəkir. Siqareti ləzzətlə sümürdükcə beynim dumanlanır, elə döşəmənin üstündəcə daş kimi yuxuya getmək istəyirdim. Leyla gəlib məni yatan görsəydi, yəqin saçıma sığal çəkib üstümə adyal atardı ki, canım üşüməsin, səhəri şirin yuxuyla açım.
Elə bil qeybdən səs gəldi ki, soğanı güldana yaxınlaş, ora-burasına diqqətlə bax, içinə boylan! Az qala göbəyimə çatan güldan aşağıya doğru ilbiz qını kimi burulub balacalaşsa da, ayağı əməllicə yekəydi. Adətən gipsdən olan ev əşyaları çoxqatlı, tökmə olduğundan, babat ağırlıqları olur. Fanarı yandırıb işığı güldanın içinə saldım; divarlarını toz tutmuşdu, lap aşağıda zir-zibilə dönən dekorativ gül yarpaqları görünürdü. Güldanı özümə sarı çəkib qaldıranda aşağısı nəyəsə ilişdi. Ahaaa!!! Fanarı ağzımda saxlayıb, güldanı ikiəlli sola diyirlətdim. Afərin mənə, halal olsun qazdan ayıq fəhmimə! Bu da həmin qara məxmər torba!!! İlahi, necə sevindim. Bu sevinclə bərabər ürəyimə qorxu, həyəcan doldu. Tapançanı əlimə alanda yerimdə donub qaldım: yerdə balaca dəlik vardı. Deməli, tapança burda açılmışdı? Bəs gilizi hara düşüb? Düzdür, bu o qədər də vacib məsələ deyildi. Barmaq boyda gilizi hara desən atmaq, gözdən itirmək olardı. Tapançanın ağırlığını əllərimdə hiss edəndə xəfif hürkü aldı canımı: qaranlıq, özgəsinin evi, Leylanın qayıtmaq ehtimalı... Tələsmək lazımdı. Stolun üstünə qoyduğum oyuncaq tapançanı məxmər torbaya büküb güldanı əvvəlki qaydada yerinə qoydum. Qapıdan otaqlara bir də boylandım: güman ki, Leyla evə qayıdanda heç nədən şübhələnməyəcəkdi. Kim nə bilir, bəlkə, kədərini dağıtmaq, qayğıları canından çıxarmaq üçün Şotland viskisiylə mədəsini doldurub gələcəkdi?
Bəxtimdən, pilləkənlərdə, həyətdə bir ins-cinslə rastlaşmadım. Tapançanı sağ böyrümdə kəmərin altına keçirib, sərbəst, özündənrazı addımlarla otağıma gəldim.


Kabus
Elə xatirələr var, müqəddəsliyinə