” gödəkcə, ayağında köhnə krassovka vardı. Üz-gözü şaftalı dənəsinə oxşayırdı: qırış-qırış. Məğmun, kədərli bir ifadəylə sifətini yazıqlaşdırıb boynunu bükdü.
- Üzr istəyirəm, məni bağışlayın... Çox üzr istəyirəm, bilirsiz...
- Buyurun, buyurun, eşidirəm.
- Mən sizin yazılarınızı oxuyuram. Müsahibələriniz, köşələriniz əvəzsizdir. Elə bugünkünü də oxudum. - Gödəkcəsinin cibini eşələyib dörd qatlanmış qəzeti çıxardı. Ardınca bir siqaret alışdırıb tüstülətdi. - Leylanın mahnılarını sevirəm, məşhurdu, gözəl oxuyur. İstədim sizə təşəkkür edəm ki, onun müdafiə etmisiniz. Məncə... Məncə vicdanı olan jurnalistlər susmamalıdırlar. Mən çox istəyərdim ki, onunla görüşəm. Yəqin sizin dostluğunuz var. - Gözlərini üzümə zillədi.
- Yox, bu o qədər də vacib deyil. Əsas odur ki, ...
- Bəli-bəli, razıyam sizinlə, - kişi cüssəsinə yaraşmayan şəkildə əzilib-büzüldü. Danışanda qaşlarını oynadır, hərdən çiynini çəkib boynunu qısırdı. Cır, ciy-ciy səsi boyu ilə tərs mütənasib idi.
- Şad oldum tanışlığımıza. Məni bağışlayın, tələsirəm.
- Əlbəttə, buyurun, buyurun! Amma bir xahişim var. İnciməyin məndən, xahiş edirəm, ağlınıza başqa fikir gəlməsin. Oğlum əsgərdir, görüşməyə gəlmişdim, pulum qurtarıb, rayona qayıda bilmirəm. Nəyə imkanın çatırsa, kömək elə! - Kişinin əyilib yazıqlaşan sifəti daha zavallı bir şəkil aldı. - Dilənçi deyiləm, vallah, inan! Bilirəm, mənim kimilər indi Bakıda çoxdur. Yox, yox, heç vaxt belə etməmişəm. Səni tanıdım, ürək qızdırdım. Atayam da, ata, uşaq üçün narahat oldum, neynim, atayam. Sən də ata olanda belə olacaq.
Ətrafa nəzər saldım. Kənarda dayanan adamlar maraqla bizə tamaşa edirdilər. Əlimi cibimə salıb, üç manat pulu kişinin ovcuna basdım. Hökmdar hüzurundaymış kimi, əlini sinəsinə qoyub əyilə-əyilə uzaqlaşdı.
Kişinin arxasınca xeyli baxsam da, heç nə kəsdirə bilmədim. Çiynimi çəkib dərindən köks ötürdüm.
Musiqi Akademiyasının qarşısına yenicə çatmışdım, Əsmər pilləkənlərdə göründü. Bacarsaydı qanad açıb uçardı. İpək saçlarını külək