Aman Tanrım, nə sarsaq ifadədir: “söz sərrafı!”
- Yaxşı, sən özündən danış. Burda olduğumu hardan bildin?
- Evə gedirdim, maşınını görüb gəldim. Başım qarışıqdır, çoxdandır görüşmürük. Dedim, birdən etibarsız olduğumu fikirləşərsən.
Ofisiant qapıda görünəndə Elçin Leylanın sözünü ağzında qoydu. Üzrxahlıq etdi ki, qızımın ad günüdür, evdə yolumu gözləyirlər. Ayağa qalxmaq üçün qurcalananda bayaqkı acıqlı, içimə şübhə dolduran baxışlarını yenidən üzümə zillədi. Bu adamdan gözüm su içmədi. Ağlıma gəldi ki, satqındır, adamı iki kirli qəpiyə satıb xain-xain dişini ağardar. Mən də ona borclu qalmadım. Baxışlarıma zəhər qatıb qaşlarımı üstünə düyünlədim. Təsiri dərhal bilindi. Həlim ifadələr bəbəklərində görünəndə dalını stuldan qaldırdı. Leyla qolundakı saatı açıb ona sarı uzatdı.
- Bunu qızına bağışlayıram. Mütləq çatdır.
- Yox, yox, razı olmaram. İndi sənin çətin vaxtındır. Qızımın hədiyyəsini almışam, maşındadır.
Leyla inadkarlıq etdi, hətta özünü incimiş göstərdi ki, sözünü yeridə bilsin. Saat Elçinin əlinə keçəndə, mən içimi arıtlayıb dərindən köks ötürdüm.
- Deyərsən, Leyla bibin göndərib, üç-dörd günə özüm də gələcəm.
Üzümə çökən pərtlikdən narazı qaldığımı hiss etdi. Bu köhnə dostu hər kimdisə, yaman əziz imiş. Restoranın qapısınacan ötürmək, isti-ilıq münasibət, boynuna sarılıb qucaqlamaq... Dalğın, fikirli-fikirli siqaret yandırdım.
- Niyə qaşqabaqlısan?
- Nəsə gözüm su içmədi.
- Ay Allah, Elçindən gözün su içmədi? - Dərsindən beş alan qız uşaqları kimi fərəhləndi. - Sən onu tanımırsan. Elə yaxşı oğlandır ki!
- Nəçidir?
- Mənim bütün konsertlərimin təşkilatçısı olub. Tələbə yoldaşıyıq.
- Sonra niyə ayrıldınız?
- Anası xəstələndi, İstanbula götürdülər. İki il orda yaşadı. Mehrabdan xahiş etdim, görüşdülər. Mehrab bir dəfə mənim üstümdə bunu döyüb, araları yox idi. Elçin yaxşı oğlandı.
Üç saata yaxın vaxt keçmişdi. Viskinin birini çoxdan boşaltmışdıq, ikincinin dibinə daş atmağa az qalırdı. Başımda dumanlı, qarışıq fikirlər