- Ləzzətlə, dalğalı-dalğalı güldü.
- Leyla, vəziyyətin yaxşı deyil. Polis gəlsə, maşını əlindən alacaq. Uzaqlaşaq burdan.
- Yox-yox, sualıma cavab ver!
Bu vaxt üzbəüz küçədən yol patrul xidmətinin maşını keçdi. Üstündə rəngbərəg işıqlar oynaşırdı.
- Polis var, sür! - Ərklə əmr etdim.

- Polis, polis... Polislərə niyə it deyirlər?
- Mən nə bilim! - Nə məzələnməyin yeriydi! Bunu dolayardım dambılıma. Heyif bu halda deyildim. Qorxu bütün canımı sarmışdı.
- Bara gedək. Görüm, köhnə qız-qızzlardan kim qal-ıb.
- Leyla!
- Gedək. Sənə bir qız tapacam ki, ömründə beləsiynən öhö-öhöö... öööö... - Bu dəqiqə qusub batıracaqdı, - yatmayıbsan. Mən onun yanında nəyəm ki!
- Sən hamıdan qəşəngsən. Vallah, ciddi deyirəm. Gedək burdan!
- Yox, yox!
- Məndən uşaqlıq şəkillərini istəmişdin. Sonra yadından çıxdı. Gedək evdə hamısını bir-bir göstərəcəm. Gedək!
- Saxlaa, saxla, qal-sın sonrayaa. Mən padruşşşkalarımı görmək... ıııuuıııığğıı... görüşmək istəyirəm.
Maşını tərpədib 20-30 metr irəlidəki tinə çatanda, sükanı burdu. Səliqəylə əkilən adamboyu həmişəyaşıl kollarının yanından keçib, üstünə iri hərflərlə “Toran. Gecə barı” yazılan alaqaranlıq zala daxil olduq. Qulaqbatırıcı səs, siqaret, alkoqol qoxusu içərini başına götürmüşdü. Yuxarı başdakı girdə stolun ətrafında 16-17 yaşlı yarıçılpaq qızlar gülüşürdülər. Sarısaç, ağbəniz, qarabuğdayı qızların hər birinin müştəri intizarında olduğunu bilməyə nə var! Qonşu stolda yayxanan kəlpeysər gədələrə göz atıb, içəridəki otaqlara işarə edirdilər. Leyla qapının girişində xeyli dayanıb sərxoş nəzərlərini zalda gəzdirdi. Girişdən sağdakı alçaq tağdan əyilib işıqlı otağa keçəndə mən də arxasınca addımladım. İçəridə iki qız öpüşürdü. Bizi veclərinə almadılar. Üzbəüzdəki qapıdan ucaboy, cüssəli oğlan çıxıb dişlərini ağartdı. Leylayla əlüstü görüşüb yüngülcə zarafatlaşdılar. Hiss etdim ki, yanımızda çox ləngimək istəmir, bir ayağı qaçaraqdı. Oğlan gözdən itəndə onun yerində alçaqboy, Kondoliza Raysa oxşar tösmərək qız peyda