üreyime dammışdı ki, qızın hiylesinden baş aça bilmeyib. Bu deqiqeler menim üçün hedsiz maraqlı idi. O, bizi görende niye özünü itirmeliydi? Neye göre maşına qayıdıb orda qurcalanırdı? Leyla çantasını eşeleye-eşeleye (men çantanın uzun kemerlerini maşının şüşesinden görürdüm. Onu niye götürmemişdi, bilmirem) güzgüden şübheli nezerlerle bize göz qoyduğundan duyuq düşende, beynimi döyecleyen suallara cavab tapdım: Qara mexmeri torbanın içindeki tapança idi, tapança!!!


Beşinci mertebede gülle sesi
“Bir kadın qururu kırıldığı için degil, ne kadar
qururlu olduğunu göstermek için intihar eder”.
Orxan Pamuk, “Qar” romanı
“Toyota”nın qapısı zerble çırpıldı. Ardınca onun dikdaban ayaqqabılarından eşidilen taqqıltının yaxınlaşması çox çekmedi. Herdemxeyal, şıltaq mektebli qızlarsayaq çantasını yelletmesi, yeqin ki, ölümqabağı taxdığı sonuncu maskaydı. Gözlerinden boy veren sevincin saxtalığı üzüme ters şapalaq kimi deyib, üreyimi diksindirdi.
“Yox, Leyla xanım, - düşündüm, - bele olmaz! İsteyirsen, elim sinemde senin hüzurunda diz çöküb efv edilmeyimi xahiş edim, amma lütfen, meni axmaq yerine qoyma, bunu özüme sığışdırıb boğazımdan keçire bilmerem! Yanımdakı bu qoca ve avam kişini aldatmaq niyyetini başa düşürem, buna birteher göz yummaq olar. Sene tekrar-tekrar xatırlatmaq mecburiyyetindeyem: aç qulağını, eşit, qarşındakı menem - bütün şou xisletli mexluqların astarına beled olan adam! Çıxar üzündeki bu nimdaş tebessümlü maskanı, çıxar!!!”
Avam yerine qoyulduğumu anlayanda, bele belağetli ve axmaq düşüncelere qapılmaq adetimdir. Leylanın bahalı ayaqqabılarından qopan addım sesleri menim axmaqlığıma qeşş edib gülen yaramaz adamları xatırladırdı. Ele bil hansısa sırtıq ağzını qulağıma söykeyib uğunurdu. Hiddetimden dişlerimi bir-birine sıxıb, dodağımın altında pıçıldadım:
“Gel bele danışaq, sene günahlarını yumaq üçün imkan verirem: yaxınlaş ve heyatdan bezdiyine, özünü öldürmek istediyine bir işare et! Birce işare! İsmayıl kişi anlamayacaq, yene müti bir

<< 1 ... 16 17 [18] 19 20 ... 99 >>