r şeyi ətraflı danış, bu nə deməkdi, nə ola bilər?! Həmin gün sərxoş olana qədər içdik, dərdləşdik. Əslində, Leylanı sevindirən mənim işə geri çağırılmağım deyildi. Artıq inanmağa başlamışdı ki, Klaranın başının üstünü qara buludlar alıb.
Səhəri qəzetləri, xəbər portallarını oxuyanda gözlərimə inanmadım: Klaranın da, atası general “Zevs”in də həbs təhlükəsi ilə üz-üzə qaldığını yazırdılar. Deməli, xəbər saytları da, üzdə özünü müstəqil göstərən qəzetlər də onların nəzarətindən çıxmışdılar. Düzdür, bizdə “etibarlı mənbə”yə istinad olunan bütün xəbərlər yalan, etibarsız çıxır, amma hər halda, gedişat göstərirdi ki, yuxarı eşalonda vaxtilə özünü hər şeydən sığortalamağı bacaran general haqqında məsələ həll olunmuşdu. Güman ki, əlverişli vaxt üçün fürsət gəzirdilər. Qəzetlər bir həftə bu mövzudan yazdılar, siyasi təhlilçilər şərh verdilər ki, təkcə general və Klara yox, bir neçə başqa məmurların da həbsi gözlənilir. Bir-birilə qovhaqovda olan xəbərlərə biri də əlavə olundu: generalın tikinti biznesi və pulu əlindən alınıb aldadılan 635 sakin... Bir gündə minə yaxın insan ayağa qalxdı. Telekanallar, qəzetlər bəh-bəhlə göstərdilər, yazdılar...
Bahar bayramına az qalmış Leylanın telefonuna bir nəfər zəng vurub görüşmək istədiyini dedi. Ehtiyat edirdi, doğrudan da vəziyyət qəzetlərin yazdığı kimiydisə, qorxurdu gethagetdə Klara onu aradan götürtdürüb, gündəmi dəyişdirər, mətbuatın diqqətindən yayınaydı. Leylaya ürək-dirək verdim, inandırdım ki, hər şey yaxşılığa doğrudur, görüşsən pis olmaz. Gün uzunu ona zəng çatmadı, nigaranlıqdan canımı qoymağa yer tapmırdım. Gərək, qoşalaşıb bir yerdə gedərdik, onu tək buraxmaqda ağılsızlıq elədim. İnşaatçılar metrosunun həndəvərində vurnuxanda Leylayla tanışlığımın, lap dəqiqi, bu günəcən yaşadıqlarımın səbəbkarı olan şəkilləri çıxarmaq üçün “Kodak”a tələsdim. Şəkilləri götürüb birbaş yataqxanaya gəldim. Həmin günün axşamı Leylanın telefonda eşidilən səsindəki sevinci ifadə etmək çətindir, çox çətindir.
- Gəl, tez ol! Bu dəqiqə