qda gəzib pulları yığanda bu vəhşi əməlimdən xəbər tutmadı. Kompüteri qoltuğuma vurub evə gələndə yolüstü internet kluba dəyib poçtumu yoxladım ki, bəlkə Əsmərin ürəyinə Allah sevgisi dola, tərsliyin daşını atıb bir-iki cümlə nəsə yaza. E-mailim mənasız firmaların reklam məktubları ilə doluydu.

* * *

“Möhkəm ol, Rəcəb! Özünü qəti darıxdırma. Eniş-yoxuşlu, əziyyətli günlər hamının həyatında olur. Səbrini basan, ümidini üzməyən adamlar sonacan mübarizə aparıb qələbə çalırlar. Əsas odur, tutduğun yoldan dönməyəsən, gücünü, iradəni səfərbər edib ayaq üstə dayanmağı bacarasan. Sonrası yaxşı olacaq, vallah yaxşı olacaq, inan! Hə, çəkinmə, elə bu dəqiqə bir tikə çörək ye, keç kompüterin başına. Yazacaqsan, istədiyini mütləq yazacaqsan. Onsuz da için doludur, ürəyini didib-parçalayan, düşüncələrinə rahatlıq verməyən nə varsa, boşalt bilgisayarın canına. Gör necə rahatlayacaqsan, üstündən elə bil dağ yükü götürüləcək. Bax ha, bir az möhkəm dayanmalısan, bu yolun min bir ağrı-acısı olur. Bilirsən, əzizim, gəl səninlə kişiyana söhbət edək. Mən istəmirəm sarsaq şeylərlə başını qatım, mənasız məsləhətlərimdən təngə gələsən. İndi elə vaxtdır, yazıçılıq-filan heç kimə lazım deyil. Kim sənə deyirsə: darıxma, belə getməyəcək, yaxşı olacaq; p...x yeyir, gözünün içinə qədər yalan danışır o əclaf. Bizim kimi balaca ölkələrdə kapitalizm ev-ev, küçə-küçə gəzib adamların ruhunu zəhərləyir, humanizmə meyilli nə varsa, hamısını şikəst edir. Bax, yazmaq elə humanizmin əsirinə çevrilmək, onun qarmağında çabalamaq deməkdir. Həssas, qəlbiyuxa, iradəsi zəif adam bir göz qırpımında bu qarmağa ilişdisə, ömrünün axırınacan çabalayır, zillət çəkir. Məsələn, sən soyuqdan tir-tir əsən pişiyi qucağına alıb tanımadağın adamlardan fen istəyirsənsə, deməli, artıq o qarmağa keçmisən. Deməli, sabah can verən bir küçüyü evinə gətirib ona şəfqət göstərə bilərsən. Bunun adı mərhəmət, sevgi, insanlıq ola bilər, amma bütün dövrlərdə bəh-bəhlə alqışlanan, bəyənilən bu dəyərlər sonda heç kimə xoşbəxtlik