n tədbirində diplom aldım, musiqi məktəbinin direktoru müəllimlərimin yanında məni təriflədi, xoş sözlər dedi. Dərsdən çıxanda Mehrab qarşılayırdı. Hiss edirdim, mən də yavaş-yavaş ona öyrəşməyə başlayıram. Get-gedə onu görəndə həyəcanlanırdım, istəyirdim ancaq mənimlə maraqlansın. Həmin il atası türmədən çıxdı. Evlərində dava-dalaş, qanqaraçılıq başlamışdı. Bibim od vurub özünü yandırmaq istəyəndə qonşular xəbər tutub qarşısını almışdılar. Bir-iki ay sonra Mürsəl yenə ailəsini atıb ilim-ilim itdi. Evin bütün çətinliyi Mehrabın üstündəydi. Günorta məktəbdən gələn kimi bir tikə çörək yeyib işə gedirdi. Səhv etmirəmsə, o vaxt daş sexində fəhlə işləyirdi.
Atam öləndən sonra qohum-əqraba anama elə hey deyirdi ailə qur, ev-eşiyin başsız qalmasın. Xalamın nəzərində biri vardı, oturub-durub danışırdı: namaz qılan, Quran oxuyan halal adamdı, baş-başa verib yaşayarsız. Bir dəfə məktəbdən gəldim ki, evimizdə yad adamlar var. Məni qucaqlayıb öpdülər, əzizlədilər. Sonradan öyrəndim, həmin kişinin qohumlarıdı, anamı yola gətirmək üçün yığışıblar. Şəklini də gətirmişdilər. Orta yaşlı, saqqallı adamdı. Həmin axşam anam hər şeyi mənə danışdı, hiss edirdim, könlü var, yox demək istəmir. İki gün sonra həmin adamlar bir də gəldilər. Bu dəfə kişinin uşaqlarını da gətirmişdi. Hə, unutdum deməyi, iki qızı vardı, arvadı dəlixanada yatırmış. Bir dəfə ev-eşiyə od vurmaq istəyib, sonra qaşıq qızdırıb uşaqların bədəninə dağ basıb. Axır əlindən xəta çıxıb: qonşunun uşağını boğub öldürübmüş. Yad adamların evə gəlməyinə nə mənim, nə Gülüstanın, nə də qardaşımın könlü yoxuydu. Amma çarəmiz nədir, anamıza görə razılaşmalıydıq.
Leyla doluxsundu. Siqaret yandırmaq istəyəndə əlləri titrədi. Bilirdim, boğazını qəhər tutmuşdu. Bircə şeydən qorxurdum: bu dəqiqə gözündən yaş şoralanacaq, danışığını yarımçıq qoyub başqa vaxta saxlayacaq. Əlini ovcuma alıb öpdüm, ürək-dirək verdim ki, möhkəm ol, istəyirsən bir çay hazırlayım.
- Yoruldun? - Xırıltılı titrək səslə soruşdu.
- Yox, yox... mənə xoşdu,