, tez-tez toylara çağırırdılar. Musiqi məktəbindəki konsertlərdə bir-iki dəfə məni də müşayiət eləmişdi. Amma eşitmişdim, narkomandır. Əvvəl-əvvəl şirin sözlərlə könlümü almağa çalışdı. Bir dəfə sinifdə tək olanda məni qucaqlamaq istədi. Qışqıranda haya kamança müəllimi gəldi. Ondan sonra həmin oğlan mənimlə düşünüşdü. Hər gün qabağımı kəsib hədələyir, deyirdi, səni qaçıracam. Direktor xəbər tutub danlamışdı, xeyli vaxt dəyib-dolaşmadı mənə. Bilirsən, Rəcəb, etiraf edim ki, mən də az aşın duzu deyildim (bəxtəvər-bəxtəvər gülümsəyir). Mehrabdan sarı darıxsam, onun sevgisini ürəyimdə əziz tutsam da, istəyirdim məktəbdə hamı mənimlə maraqlansın, hər an diqqət mərkəzində olum. Elə həmin tarçalan oğlan da mənim şeytanlığımın qurbanı olmuşdu. Bir də görürdün, dərsdə uzun-uzadı baxışırdıq. O gözünü məndən çəkməyəndə mən də zillənirdim. Tək o olsa nə vardı? Saymışdım, tələbə- müəllim qarışıq düz on bir nəfərin məndə gözü vardı. Zəncəfil nənənin sözlərini tez-tez xatırlayırdım: “bir az böyüsün, gör neçə oğlanın ağlını yerindən oynadacaq”. Özü də, son vaxtlar yaman qəşəngləşib, totuq-motuq qız olmuşdum. Özümə əməlli-başlı fikir verirdim. Vaxt olurdu, bir saat güzgünün qabağından çəkilmirdim. Gödək geyəndə anam deyinirdi, hətta bir dəfə məni döydü, amma bilirdim ki, yolda mənə baxan neçə adamın gözü sevinəcək, məndən danışacaqdılar. Hələ müəllimlərimi görəydin: baldırlarıma baxanda udqunurdular. Bir dəfə İlyas adlı bir müəllimin ad günü idi. Dərsdən sonra müəllimlər elə sinifdəcə yeyib-içmək təşkil edib xudmani məclis qurmuşdular. Məni dəvət edəndə özümü naza qoydum, bir-iki ağız dil töküb yola gətirdilər. Hamısı keflənmişdi. Özü də hiss edirdim, hər biri mənim xoşuma gəlməyə çalışırdı. Sağlığıma içən bir deyil, iki deyil... İlk dəfə içkinin dadına o vaxt baxdım. Xoşuma gəlmişdi, onlar deyib-güləndə mən də qoşulurdum, çəkingənliyi tamam başımdan atmışdım. Evə gedəndə direktor məni maşınına dəvət etdi, evimizə yaxın yerə düşürəcəkdi. Maşını sakit yerdə saxlayıb əvvəlcə