Sevgi gözümü necə kor etmişdisə, Vüqarın ailəsinin dağılmasının mənim üçün zərrə qədər ağrısı yox idi. Həmin vaxtlar anam məni danlayır, dönə-dönə “əyri yoldasan” deməkdən dilində tük bitmişdi. Arvad elə bil hiss eləmişdi ki, Vüqar mənə peşmançılıqdan başqa heç nə gətirməyəcək. Elə hey deyirdi ki, camaatı aldatmaqdan əl çək, öz ailən, uşağın olsun. Mənim də ürəyim rahat düşsün ki, yaxşı adamın qanadı altındasan, sabah səni əllərdə qoymayacaq. Bir dəfə mənim xətrimə efirdə yalan danışmağa məcbur olmuşdu: and-aman eləmişdi ki, Vüqarı öz oğlu gözündə görür.
Bizim bir yerdə olmağımız bütün şou əhlinin dilinə-dişinə düşmüşdü. Amma məclislərdə özümüzü elə aparırdıq, guya dostuq, bizi yalnız sənət birləşdirir. Heç unutmaram, bir prodüserim vardı, 2007-ci ildə “ATV”-yə müsahibə verib demişdi, Moskvada Leyla xanımın ayaqqabısı pilləkənə ilişib yerə yıxıldı, ayağında iz qalmışdı. Ondan sonra biz Gürcüstana getdik. Qarın üstündə Vüqar yıxıldı. Siz inanmazsınız, Leylanın ayağı hardan əzilmişdisə, onun da ayağı eyni yerdən zədələnmişdi. İkisinin də ayaqlarında həmin iz qalır. Bəzən Leylanın başı ağrıyır, onun yanında olmadığı vaxtlarda Vüqar zəng vururdu ki, özümü pis hiss edirəm, başım ağrıyır.
Belə şey həqiqətən olub. Düzü, yadıma düşmürdü ki, bunu nə vaxtsa danışım. Verilişə baxanda necə xoşuma gəldisə, prodüserimi on günlük İspaniyaya istirahətə göndərdim. O vaxt çox adamın bostanına daş atırdım. Yəqin sən də xatırlayırsan, tez-tez aləmi bir-birinə vururdum. Hamıdan fərqlənmək, gündəmdə olmaq, daha çox sevilmək... uşaqlıqdan başımdan ata bilmədiyim eqoistliyim tüğyan edirdi. Baxıcılara ətək-ətək pul tökürdüm. O vaxt mənim nə qədər qazancım olduğunu ağlına gətirə bilməzsən. Bəzən günə təkcə toydan 20 min manat gəlirim olurdu. Romada, Londonda biznesləri olan iş adamları vardı, 50 min manatlıq brilyant üzüklər, qolbaqlar bağışlayırdılar. Onlarla yatdığımı Vüqar bilirdi, dava-dalaşımız olsa da, tez barışırdıq. Bir dəfə baxıcı-ekstrasenslərdən biri demişdi ki, “ən yazığım