açmışdım. Özünə ev aldı. İndi mənim vəziyyətim pisdir deyə, bara qayıdıb. Gör necə sədaqətlidir! Görən kimi atılıb boynumu qucaqladı. Nə isə, əməlimin üstü açıldı. Məktəbin müdirəsini həbs etdilər, mən pul-para ilə canımı qurtardım. Sonra qəzetlərdə şayiə buraxdılar ki, guya universiteti bitirdiyim il qiymət ala bilməyən tələbə qızlara müştəri tapırmışam, amma ağ yalandır, heç vaxt belə olmayıb.

Sonralar Vüqarla münasibətlərimiz korlandı. Klara ilə görüşürdü.
- Kiminləəə?!! - Elə bil məni ildırım vurdu. Diksinib gözlərimi üzünə bərəltdim.
- Klara ilə... Niyə təəccübləndin?
- Heç... heç... buyur, buyur, eşidirəm. - Udqundum. Qəzetdə Klara ilə bağlı yazılar gözümün qabağına gəldi. Bir cümləsi hələ də ilişib ağlımda qalmışdı: “Sonrakı illərdə atasının sürətli karyera uğurlarından doğan imkanları hesabına sözü hər yerdə keçən və “qəzəbli dişi canavar” adı ilə çağırılan Klara cavan musiqiçi ilə tanış olandan sonra, həyatında hər şey yoluna düşür”. Qorxudan bədənimə üşütmə gəlmişdi. Viski dolu qədəhi başıma çəkdim.
- Klara haqqında bir azdan sənə danışaram. Bu yaxınlarda qəzetlər də yazdılar.
- Oxu... oxumuşam. - Kəkələdim. - Bəlkə balkona çıxıb havamızı dəyişək?
Payız küləyi üzümə vurduqca eynim açıldı. Deməli, belə! Klara, Klara... Dişi canavar, general qızı... Sənin adamlarındır mənim günümü-gündüzümü zəqquma döndərən... Bədənimə üşütmə gəldi. Leyla da tir-tir titrəyirdi. Evə keçdik.
- Nədən danışırdım... - fikirləşdi. - Hə, Vüqarla tanış olandan sonra istəyirdim ondan uşağım olsun. Daha doğrusu, bu təkcə mənim istəyim deyildi, Vüqar da arzulayırdı. Amma arzulamağa nə verirlər? Bu həmin vaxtlar idi ki, Gülüstanın uşağının üstünə qaynar su tökülüb ölmüşdü. Sənə demişəm, əri atandan sonra bədbaxt havalandı, dəlixanaya düşdü. Uşaq sarıdan heç birimizin bəxtimiz gətirmədi. Onun altı il müalicədən, nəzir-niyazdan sonra doğulan uşağı öldü, mənim də getmədiyim xəstəxana, yalvarıb-yaxarmadığım həkim qalmamışdı. Sən demə, uşaq vaxtı kor bağırsaqda edilən