ə müalicə etdirəcəksən!
Məndə ağıla bax e, gör nəyin dərdini çəkirəm!
Metronun yaxınlığındakı köşkdən siqaret alıb içimi zəhərlədim. İlahi, bu oğurluğu dərgahında harama yazacaqsansa, cəhənnəm atəşində yanmağa, qəzəbinə tuş olmağa qara başım hazırdı. Günahımı bağışlamasan, babalı boynumdan sovuşdu. Özün bil!!!
... İki saat sonra torbadolusu dərmanla şad-xürrəm Humayın yanına qayıtdım. Xoşbəxtlikdən, həkim ordaydı, dərmanları incələdi, yerli-yerində olmağından razılığını bildirdi. Humay, əli qoynunda, bəxtəvər təbəssümlə gülümsəyirdi. Həkimlə təklikdə qalanda bir həftəlik müalicə haqqını eşitdirdi. Bu tösmərək kişi ləyaqət hissindən məhrum qaniçənə oxşayırdı. Cümləsinin əvvəli də, axırı da məndən yaxşıca pul qoparmaq işarəsiydi. Cinləndim. Bir ağlımdan keçdi üstünə çəmkirib deyəm ki, vızqırd, yaramaz, amma çarpayıda ağrıdan qıvrılan uşağın xətrinə hisslərimi cilovladım, çarəm nədir, hikkəmi uddum; içimi qaynar qurğuşun kimi közlədi. Tibb bacısı guya çəkinə-utana bir həftəlik müalicə üçün həkimə 200 manat zəhməthaqqı istədi. Boyun oldum! Xəstəxanadan çıxanda Humayın ovcuna 100 manat basdım ki, ehtiyacın olsa, əl qısma, özünü də qəti, qəti darıxdırma. Humay kövrəldi, dodaqları titrəyə-titrəyə razılıq etdi. Sonra... sonra başını sinəmə qoyub köksümə qısıldı, ağladı. Elə mən də!

* * *

Evə təzəcə çatıb toxtaqlıq tapmışdım ki, qapı döyüldü. Aysel idi, balaca, şirin qızcığaz. Büzüşüb qapının ağzında bitmişdi.
- Salam...
- Gəl içəri...
- Yox, sağ olun, gəldim deyəm ki, Şahnaz xala sizi soruşurdu.
- Şahnaz xala?... - Ürəyim qopdu. O, ev sahibəsidir. Zəhləm gedir bu arvaddan. Hər ayın başında pis sifətini sallaya-sallaya kirəhaqqına gəlir. Hikkəli, hökmlü danışığına görə bu qarını qanına qəltan edib cəmdəyinə Balaxanı zibilliyində od vuraram! Öz aramızda qalsın, mən də az aşın duzu deyiləm ha, arvadı həmişə bekara yerə cırnadıram. Əlimə süpürgə almağa, qab-qaşıq yumağa ərinmək çoxdankı vərdişimdi. Vaxt olub, iti bağlasan bu xarabada dayanmaz, amma