a çıxıb siqaret alışdırdım. Qış gecəsi düşür, quşbaşı qar yağırdı. Yarım saat sonra içəridəki adamlar ikibir-üçbir qoşalaşıb çıxanda qaranlıq bir yerə çəkilib hamını bir-bir incələməyə başladım. Yenə bir yerdəydilər, qapının ağzına çıxanda bir anlıq ayaq saxladılar, qarın yağmağı deyəsən, hisslərini alovlandırmışdı. Bu dəfə lap ağ oldu: şüvərək gədə Əsmərin qolundan tutdu, bir az da keçsəydi... bir az da keçsəydi, bəlkə qolunu çiyninə salacaqdı?! Nə hisslər keçirdiyimi bir Allah bilirdi. Dəstələnib taksi saxladılar, hay-küylə oturdular, maşınlar yola düzələndə əsəbdən özümə yer tapa bilmirdim. Yolu keçib taksilərdən birini də mən əylədim, oturar-oturmaz gədənin getdiyi taksinin arxasınca sürməyi tapşırdım. Sürücü bir az çəkindi, məni sorğu-suala tutdu, amma onu arxayın saldım ki, bir yerdəyik, guya qonaqlığa gedirik. Beynimdə bayaqdan bəri qətiləşmiş fikri dilimin altında tez-tez təkrarlayırdım: onu təpikləyəcəkdim!
Yolda Əsmərgilin oturduğu taksi gözdən itdi. Ora-bura qurcalanmağımı, tez-tez qabağa boylanıb döyükməyimi görəndə sürücü donquldandı ki, yolu tanıyır, narahat olmayım.
- Sür onun dalınca! - Səsimi qaldırdım.
- Qar yağır, yol sürüşkəndir, bir iş çıxar...
- Dedim o maşına çat! Sür, o maşının arxasınca getməliyik.
- Sən nə eləmək istəyirsən, qardaş?!
- Sual vermə, sürr!!! - Onun yaxasından yapışdım. Biz Binəqədini keçib Mehdiabada gedən dörd yol ayrıcındaydıq. Sürücü elə bil qəsdən sürəti get-gedə azaldırdı. Əsmərgilin taksisi qabaqdakı döngəni çoxdan keçmişdilər. İndi yəqin Novxanı yolundaydılar.
- Sür şərəfsiz, tez ol, tələsss!!! - Bir əlimlə onun yaxasından yapışdım, maşın yolun ortasında oynadı, arxadan gələn yük maşını xəbərdarlıq olaraq işıqlarını yandırıb-söndürdü, siqnalladı. Qəzəblənmiş sürücü Binəqədi mal-heyvan bazarının yanında maşını saxlayıb üstümə kükrədi:
- Düş aşağı əə, düş, düş! Cəhənnəm ol maşından!
İkiəlli onun yaxasından yapışıb silkələyəndə, o da borclu qalmadı. Maşının içində süpürləşməyə başladıq. Xatırlayıram ki, o