izdihamdan bir uğultu qopdu.Qulaqları səhvmi eşidirdi,nədir,Onun adı «cəhənnəmliklər» siyahısında oxunmuşdu.Dizləri üstə çökdü,yıxıldı. «Ola bilməz» — deyə qışqırdı.Qalxıb sağa-sola qaçmaga başladı.Hıçqıraraq: «Mən necə cəhənnəmlik ola bilərəm?Həyatım boyunca Allah yolunda qulluq edən insanlarla bir yerdə olmuşam.Onlarla bərabər insanlarla Rəbbimi tanıtmağa çalışmışam,» — deyirdi.
Göz yaşları titrəyən vücudunu islatmışdı.Məşhər xidmətçiləri qollarından tutub izdihamı yararaq onu alovları göylərə yüksələn cəhənnəmə tərəf aparmağa başladılar.
Xidmətçilərin qolları arasında çırpınırdı.Bir qurtuluş yox idimi?Bir yardım edən olmayacaqdımı?Dodaqlarından qırıq-qırıq yalvarışla qarışıq kəlmələr süzülməyə başladı: «Oruclarım… Oxuduğum Quranlar… Namazım… Heç biri xilas etməyəcəkmi?»
Ağlaya-ağlaya yalvarırdı.Alova yaxınlaşmışdılar.Başını geriyə çevirdi.Son çırpıntıları idi.
Rəsulullah (s.ə.s.):«Birinizin qapısının ağzından bir çay axsa və o çayda gündə beş dəfə yuyunsanız,üzərinizdə heç kir qalarmı?Namazda belədir.Allah onun sayəsində bütün günahları silər,»- buyurmamışdımı?
Son dəfə:«Namazlarım da mı mənim dadıma çatmayacaq?»-deyə düşündü və «namazlarım....» deyə hıçqırdı.
Xidmətçilər isə onu dibi görünməyən cəhənnəm çuxurunun başına gətirdilər.Alovların istisi üzünü yandırmağa başlamışdı.
Sonuncu dəfə dönüb geriyə baxdı.Artıq gözləri də qurumuşdu.Ümidini tamam itirmişdi.
Qollarını sıxan əllərin boşaldığını hiss elədi.Qolları yanına düşdü.Xidmətçilərdən biri onu arxadan möhkəm bir şəkildə itələdi.Ayaqları yerdən üzüldü.Bədəni bir anda uçurumun dibinə yuvarlandı.Alovların içərisinə doğru süretlə düşürdü.Bir neçə metrə düşmüşdü ki,bir əlin onun qolundan tutduğunu hiss etdi.Başını qaldırıb yuxarıya baxdı.Onu xilas edən uzun və ağ saqqallı nurani bir qoca idi.Qoca onu yuxarıya doğru qaldırdı.O,üst-başının tozunu təmizlədikdən sonra soruşdu
-Siz kimsiniz?
-Mən sənin namazlarınam.
-Bəs məni xilas etməyə niyə bu qədər gec gəldin?Lap son anda çatdın.Az qalmışdı