fikirləşirəm. Onsuz da mən kimyadan heç nə qanmıram, amma gəlməyənlərin çoxu savadlı uşaqlardır. Geri qalan onlar olacaq. İstəyirsinizsə heç söhbət də eləməyək, sakit oturaq.
-Yaxşı, mən səni başa düşdüm. Yoldaşlalının qeydinə belə qalmağını da yüksək qiymətləndilləm. De gölək, nədən danışaq?
-Futboldan, maşınlardan.
-Qızlardan.-Mehdi gözləri parıldar şəkildə Yusifə baxdı. Lakin elə həmin an Yusifin tərs baxışı ilə qarşılaşıb gözlərini qaçırdı.
Xəyal müəllim gülümsəyərək başını buladı.
-Sizi başa düşüləm, futbol, maşınla, qızla... Yaxşı, bəs gələcək? Həyatda özünə bil yel tutmaq? Əslində siz indi bu haqda fikilləşməlisiniz.
-eee müəllim,-oturduğu yerdə özünü rahatlayan Tariel özünəməxsus bir əda ilə dilləndi,-hamı oxuyub alim olacaq deyə bir qanun yoxdur ki. Əsas odur pulun olsun.
-Pulu da gətilib sənin başına tökmülləl ki. Onu da qazanma üçün gələk savadın, bacalığın olsun.
Xəyal müəllimin başı şagirdlərlə söhbətə əməlli-başlı qarışmışdı ki, qapı döyüldü. Bir-birinin ardınca içəri girən Günel, Qəmər, Kənan qapının ağzında dayanıb yerlərinə keçmək üçün icazə istədilər. Xəyal müəllim mülayim təbəssümlə bu “suları süzülən” şagirdlərinə baxıb dedi:
-Soluşmayacağam ki, haladasınız, niyə gecikmisiniz. Hava məlumdu, hələ gəlib çıxa bilmisiniz, böyük şeydi. Keçin, əyləşin.
-Çox sağolun, müəllim.-Günel çətirini açıb qapının arxasına qoydu.
Yerinə keçib gödəkçəsini soyunan Kənan təlaşla müəllimə baxıb:
-Müəllim, təzə dərsi izah eləməmisiniz?-deyə soruşdu.
Xəyal müəllim əvvəl Kərəmə, sonra Kənana baxıb gülümsədi, çiyinlərini çəkərək:
-Onu Kələmdən soluş,-dedi,-o, bili.
Müəllimin “Kələm” deməsinə Səbuhi özündən ixtiyarsız ucadan gülərək reaksiya verdi. Lakin Kərəmin tərs baxışından sonra sakitləşərək özünü heç nə olmamış kimi aparmağa başladı. Kənan isə maraqla müəllimə baxıb:
-Kərəm qoymadı, müəllim?-deyə soruşdu.
-Hə, dedi ki, yoldaşlalım da gəlsin, sonla. Yoxsa onlal dəlsi başa düşə bilməyəcəklə.
Kənan arxaya dönüb Kərəmə baxaraq məmnunluqla