dilindən hazırlığa getmək istəyirdim axı. Soruşacaqdım ki, Hafizə müəllimə necə dərs keçir?-deyə soruşdu.
-Məktəbdə necə, orada da elə. Sən hələ başlamamısan?
-Yox e, əvvəl qardaşım arxayın saldı ki, mən səni hazırlaşdıraram. İki-üç dəfə məşğul oldu, indi də kollokviumdur, nədir, yoxlama kimi bir şey, başı ona qarışıb.
-İstəyirsən, gəl danış. Düzü bizim qrup dolub, amma təzə qrup yığılır. Kakraz elə Yusif də gəlsin, ikiniz eyni qrupda olarsınız.-Sevinc bunu deyərkən məanlı-mənalı Yusifə baxdı.
Heç nə başa düşməyən Yusif təəəcüblə dostuna baxıb:
-Mən niyə?-deyə soruşdu.-Mən onsuz da hazırlığa gedirəm də.
-Heyf, o qrupda Nərgiz də var idi.
-Hansı nərgiz?
-Səkkizinci sinif “aşkın” Vız-vız baş Nərgiz.
-Dost!-Yusif tərs-tərs sevincə baxıb başını buladı.
-Nə olub? Mən sənin yaxşılığın üçün deyirəm də. Gözün-könlün açılardı. Bəlkə yenidən...
-Məzələn, məzələn, Sevinc. Bilirsən axı zəif nöqtələrimi. Hər fürsətdə başıma vur! Amma gün gələcək mən də sənin zəif nöqtəni tapacam, amma mən səninlə belə rəftar eləməyəcəm.-Yusif incik halda dedi.
Sevinc daha dinə bilmədi. Elədiyi zarafata peşman olmuşdu. Çünki onun “zəif nöqtəsi” qabağında özünü heç vaxt sındırmadığı biri idi. Vəziyyətin dəyişdiyini görən Əli yavaşyavaş onlardan aralanıb yerinə keçdi. Beləcə dostlar bir dərs danışmadan oturdular. Növbəti dərs Rus dili idi. Zivər müəlimə davamiyyəti yoxlayır, gəlməyənlərə qayıb yazırdı.
-Dalşe... sonra kim yoxdur?
Sinfə göz gəzdirən Leyla çaşqın halda:
-Müəllimə, Kənan burada idi axı.-deyə dilləndi.
-O məndən icazə alıb, çöldədir.
Elə bu vaxt qapı astaca döyüldü. Uşaqlar yerbəyerdən “Açıqdır, gəl!” deyə dilləndilər. Aralana qapıdan içəri ortaboylu, şabalıdı saçlarının yarısı yığılıb, yarısı çiyninə tökülmuş, yaşıl gözlü bir qız girdi. O, ərkanla Zivər müəlliməni salamlayıb icazə istədi.
-Pojalusta doroqoya, a şto sluçila?
Qız əlindəki jurnalı masanın üstünə qoyub vərəqləyə-vərəqləyə:
-Müəllimə, jurnalda son dörd mövzunun adını yazmamısınız. Laləzar müəllimə