ə dedi ki, səhifəsini boş qoymasın.-dedi.
-Oy, mən bunları dünən yazacaqdım.
Zivər müəllimənin başı jurnala, uşaqların başı isə söhbətə qarışdı. Mehdi arxadan Yusifi səslədi:
-Yusif, heyy!
-Hə?-deyə Yusif də səsə arxaya döndü.
-Qəşəng qızdır, hə?-deyə Mehdi ona göz vurdu.
-Hə, qəşəngdir, sonra?
-Sonrasını sən fikirləş də. Gör neyləyirsən. Tanıyıram, bacımla bir sinifdə oxuyur. İstəsən...
Lakin Yusif onun sözünü ağzında qoydu:
-Sənin başın bədəninə ağırlıq eləyir? Eləyirsə, problem yoxdur, mən hazır!
-Nə olub ee,-Mehdi üzünü turşutdu,-camaata yaxşılıq yaramır.
-Yaxşılığını saxla özünə. Ay qardaş, mən qızlarla qur-tar-mı-şam! Ağlı olan vabşe onlara yaxın durmaz. Şərdirlər başdan-ayağa.
Yusif bu cümlələri Mehdiyə hirsləndiyi üçün desə də tez də peşman oldu. Deyəsən, son cümləri ilə can dostunu incitmişdi. Bayaqdan onları izləyən Əli deyəsən, Yusifin halını başa düşürdü.
Bayaqkı qız getmək üçün qapıya yaxınlaşdı. Bu vaxtdan çöldən gələn kimsə ondan qabaq tərpənib qapını qəfil içəri açdı. Bir xeyli arxa-arxaya gedən qız yıxılmamaq üçün özünü güclə saxladı.
-Ba..ba..bağışlayın, görmədim.-Kənan təlaşla müvazinətini itirən qızın qolundan tutub saxladı.-Yaxşısınız?
Qız qolunu geri çəkib Kənana baxmadan:
-Yavaş ol da biraz!-deyə onu acıladı.
-Vallah bilmədim! Üzr istəyirəm!
Qız daha heç nə deməyib əli ilə Kənanı yana itələyib qapıdan çıxdı. Zivər müəllimə qarışıq hamı sükut içində olanları izləyirdi. Kənan isə hələ də qapının kandarında durub həyəcan və çaşqınlıqla onun arxasınca baxırdı. Üzündə isə daha əvvəl olmayan qəribə bir ifadə var idi. Bir əlini yanağına dayayıb maraqla ona tamaşa eləyən Zivər müəllimə axır ki, dilləndi:
-Kənan, gedirsən, qalırsan?
Lakin Kənan bu müraciəti eşitmədi. Onun yerinə Kərəm dilləndi:
-Xeyri yoxdur, uçitelnisa. Onun bu dəqiqə dünyayla əlaqqəsi itib.-sonra ah çəkərək.-Ehh, mən də belə olmuşdum.-deyə sözünə əlavə etdi.
-Kənan!-deyə Zivər müəllimə qəsdən səsini qaldırdı.
Kənan diksinərək arxaya