? Komputerin qabağına!
-eeee müəllimə!-Yusif üzünü turşutdu.-Bu dəfə işləməsək olmaz?
-Olmaz! Tez, keç ora! İsmayıl, sən də!
İsmayıl razılıqla, Yusif isə ayaqlarını sürüyə-sürüyə komputer masalarına yaxınlaşdılar. İsmayıl Sevinclə Əlinin arasındakı boş stulda oturmaq istəyirdi ki, Yusif cəld onun qabağını kəsdi və astaca qolundan tutaraq qulağına doğru əyildi:
-Bura yox, sən keç o tərəfə.-Səbuhinin yanındakı boş yeri göstərdi.-De, orada boş yer var.
Lakin İsmayılın etirazı ilə qarşılaşdı.
-Niyə e? Sən keç də ora.
-Yaxşı da smaylik. Deyirsən, bir yer üstündə yenə də dalaşaq? Keç o tərəfə.
İsmayıl bezmiş halda başını buladı:
-Ufff, yaxşı, daha sənsən.-deyib Səbuhinin yanındakı boş stula tərəf getdi.
-Sağol e, oğulsan.
Yusif qaliblərə məxsus bir iftixar duyğusu ilə dostunun yanında oturub əvvəlcə o tərəf-bu tərəfə boylandı, sonra isə gözlərini qıyaraq masanın üstündəki A4 formatlı kağızda yazılanları oxumağa başladı.
Elə bu vaxt qapı döyüldü. Gələn Sevil idi. onu görən bəz oğlanlar qımışmağa, İsmayıla baxaraq öskürməyə başladılar. Sevil isə çəkinə-çəkinə içəri girdi:
-Salam müəllimə, Anar müəllim jurnalı istəyir.
Günel müəllimə əsəbi halda cavab verdi:
-Hazır deyil. Get Anar müəllimə de ki, bir də yanıma uşaq göndərməsin, Jurnal hazır olanda özüm göndərəcəm.
Sevil “Yaxşı” deyib getdi. Gedərkən gözucu sinfə baxmağı da unutmadı. Bayaqdan dişini damağına tutan İsmayıl tərs-tərs öskürüşən sinif yoldaşlarına baxıb:
-Kəsdi öskürəyiniz?-deyə onları acıladı.
Günellə Anar bu məktəbin az sayda olan komputer müəllimlərindən idilər. Hər ikisi üç ilə yaxın idi ki, bu məktəbdə işləyirdi. Artıq bir il idi ki, nişanlanmışdılar. Amma açığı ulduzları heç cürə barışmırdı. Aralarında çox güclü sevgi olsa da, xarakter baxımından bir-birilərinə tərs idilər. Birinin dediyi digərinin boğazından keçməzdi. Çox vaxt küsülülükləri heç yarım gün də çəkmirdi. Amma bu yarım gün dərs vaxtına təsadüf etdiyindən onların nazını şagirdlər çəkməli olurdu.Səhər növbəsinin dərsi