niyə sındırırsan? Pulunu verəjəksən?
Yusif əlində açar gülə-gülə ona yaxınlaşdı. Sevinc isə çaşbaş şəkildə ona baxırdı.
-Sss...ssən burada neyləyirsən? Açarı haradan tapdın?
-Aşağıda Günel müəlliməni gördüm. Elə bildim ki, birinci bura qalxacaqsan.-Yusif açarı kilidə salıb qapını açdı.-Keç, axtar.
Sevinc sinfə girib komputer masalarının altından pəncərələrin qabağınadək hər yerə baxdı. Sonra ağlamsınaraq:
-Yoxdur!-dedi.
-Yaxşı-yaxşı baxdın?-Yusif də içəri girdi.
-Hə də, yoxdur! Of!
Yusif ağlına nəsə gəlmiştək gözləri parıldar şəkildə:
-Razdvalkaya bax, bəlkə oradadır?-dedi.
-Sağol e dost, o heç ağlıma gəlməmişdi.
Sevinc qaçaraq çölə çıxdı. Yusif də onun arxasınca çıxıb qapını kilidlədi. Açarı aparıb müəlimlər otağında yerinə asdı. Pilləkənə yaxınlaşırdı ki, dəhlizin digər ucunda, öz sinifləri tərəfdə iki oğlanın əllərindı qırmızı çətirlə o tərəf-bu tərəfə qaçdıqlarını gördü. Biri o birinə deyirdi:
-Ə, ver bura! Camaatın zontiki ilə nə işin var?
Digəri isə çətir olan əlini yana çəkib etiraz edirdi:
-Camaat itirməyəydi. İndi mənimkidir.
Yusif vaxt itirmədən onlara yaxınlaşdı. Əlində çtir tutan uşağın qabağını kəsərək:
-Ə, dayan görüm! Ver onu bura!-deyə çətiri ondan almaq istədi.
-Sənindir?-deyə oğlan cəld çətiri arxasında gizlətdi.
-Hə, mənimdir. Ver bura!
-Ə, get ə, buradan! Sənin zontikin qırmızı rəngdədir?
-Sənə nə var? Dedim ki, bura ver!-Yusif getdikcə əsəbləşməyə başladı.
Oğlan isə tərsliyinə salmışdı:
-Vermirəm! Yiyəsi gələr, verərəm.
-Yiyəsi mənəm! Ver bura!-Yusif uşaqla tutaşmalı oldu. Çətir yerə düşdü. Yusif cəld əyilib onu götürmək istəyirdi ki, oğlan acığından ayağıyla çətiri üstünə basıb onu qırdı.
Bu Yusifi dəli elədi:
-Ayə, sən neylədin? Bura gəl!
Lakin uşaq arxasına baxaraq Yusifdən intiqam almış kimi istehza ilə gülə-gülə oradan uzaqlaşdı. Yusif əyilib qırıq çətiri götürdü. Çarəsiz şəkildə dəhlizin ortasında gah o tərəf-bu tərəfə, gah da qırıq çətirə baxırdı. Sevincə nə deyəcəkdi? Birtəhər özünü toplayıb məyus həvəssiz