toplayasan. Bax, bunlalı yaxşı öylənə bilməsən, sonlası sənin üçün daha çətin olacaq.
-Yaxşı müəlim.
Kənan indi gözlərini daha iri açıb bütün fikrini müəllimə verməyə çalışırdı.

Nuridə xala süfrəni hazırlayır, Valeh əmi isə divanda yarıuzanılı vəziyyətdə televizorda xəbərlərə baxırdı. Yusif hövlank otağından çıxdı.
-Mama, kəlbətin haradadır?
-A bala, kəlbətini neyləyirsən?
-Lazımdır.
-Kolidordakı şkafın ən aşağı gözündə. Ay bala, düzəldə bilmirsənsə, qoy kənara, gəl çörəyini ye.
-Yox, düzəldəcəm.-deyib Yusif şkafın qapısını açdı.
Gözünü televizordan çəkən Valeh əmi arvadına baxıb soruşdu:
-Nə düzəldir o?
-Əşi, Sevincin zontikini qırıb, indi onunla əlləşir.
-Mən qırmamışam!-dəhlizdən Yusifin səsi eşidildi.
Valeh əmi uzandığı yerdən dikələrək oğlunu səslədi:
-A bala, gətir bura, bir də mən baxım.
-Yoox, özüm düzəldərəm.
Yusif yenidən otağına keçdi. O, çətirin bəzi dəmirlərini iplə yuxarı hissəyə ilişdirmişdi. İndi də əzilən dəmirləri kəlbətinlə düzəltmək arzusunda idi. Amma dəmirlər o qədər kövrək idi ki, kəlbətin dəyər-dəyməz onlar da qırılmağa başladı.
-Zibil!-Yusif hirslənib çətiri kənara tulladı. Bir az düşündükdən sonra çətiri yenidən yığıb açdı. Çətir əvvəlkindən də pis vəziyyətə düşmüşdü.-Cəhənnəmə düzəl! Heç düzəlmə!-bu dəfə daha böyük hirslə çətiri yana itələyib hirslə otaqdan çıxdı.
Lakin televizorda hava haqqında məlumatı eşidib ayaq saxladı.
“Bakıda və Abşeron yarımadasında səhər və günorta saatlarında yağış yağacağı, bəzi yerlərdə leysan xarakterli olacağı gözlənilir. Temperatur gecə...”
Ardını gözləmədən tez otağına keçdi. Əl telefonunu götürüb kiməsə zəng vurdu. Üç-beş kəlimə nəsə danışıb cəld otaqdan çıxdı və atasının yanına gəldi:
-Dədə, pul ver də.
-Düzəlmədi?
-Yox ee, sabah da yağış yağacaq...
-Nə qədər lazımdır?-deyə Valeh əmi əlini cibinə atdı.
-Sən beşlik ver, nə qalsa, qaytararam.
-Bu saatda hara açıqdır?
-Zahidin mağazası.
-Yaxşı, götür onda.-Valeh əmi pulların arasından bir beşlik çıxarıb oğluna uzatdı.