i ver bura, tut bunu.-çətiri Yusifə uzadan Sevinc onun kitab-dəftərini öz çantasına qoydu. Yusif çətiri yenidən Sevincə qaytarmaq istəsə də Sevinc etiraz edərək,-Onu sən tut. Sən hündürsən, mən tutsam, sənin islanacaqsan.-dedi.
Onlar beləcə yollarına davam elədilər.
-Zahiddən aldın bunu?
-Yox, əslində skladdan gətirtmişəm.
-Oradan niyə?
-Dünən axşam nə illah elədim, sənin zontikini düzəldə bilmədim. Sonra düşdüm ki, təzəsini alım, Zahid ha axtardı, tərslikdən bir dənə də zontik qalmamışdı. Sonra Vahidə zəng vurdu, sonra gedib skladdan götürdüm bunu.
Sevinc dostunun bu yaxşılığı qarşısında nə deyəcəyini bilmirdi.
-Caan, səni də əziyyətə salmışam, axşam vaxtı.
-Hə, daha demə.-deyə Yusif gülə-gülə başını buladı.
-Bağışla.
-Bağışladım, bir zontik.
-Qızlar düz deyirlər, mən axmağam, sənin kimi yaxşı bir dostun qədrini bilmirəm.
-Qızlar düz demirlər. sənin mənim qədrimi bilməsəydin, mən indi sənin yanında olmazdım.
Yusifin bu sözü qarşısında Sevinc dinə bilmədi. Heç Yusif də bir müddət danışmadı.

Dünən olduğu kimi bu gün partaların yarısı öz sahiblərini gözləməli olacaqdı. Təngənəfəs içəri girib çətirini qapının arxasında açıq qoyan İsmayıl Əliyə səsləndi. Əli bu vaxt gödəkçəsini asılqandan asmaqla məşğul idi.
-Ayə, arxandan atlı qovurdu? Səhərdən sənə çatmaq üçün əldən-ayaqdan getdim ki.
-Yaxşı daa, inan ki, görməmişəm.-yerinə qayıdan Əli İsmayılı başdan-ayağa süzüb kinayə ilə,-Nə əcəb bu gün yıxılmamısan? Tək gəlmisən deyəsən?-deyə soruşdu.
-Hə, bu gün yaxşı gəlmişəm.-deyən İsmayıl özündən ixtiyarsız sinfə göz gəzdirdi.-Sevil hələ gəlməyib?
-Ahaaa, yaxşı düşdün əlimə! Öz dilinlə dedin ha, Sevil!
-Ayə, yaxşı! Yəni deyirəm, qızlar gəlməyib? Sevinc, Sevil, Züleyxa...
-Danışma qardaş, danışdıqca batırsan. Düzü bilirdim e, prosto indi dəqiq oldu.-Əli özündən arxayın şəkildə yerində oturdu.
Elə bu an Ayan içəri girdi. Çətiri açıb İsmayılın çətirinin yanında yerə qoydu. Sonra yerinə keçib Asyayla gördü. Bütün bu müddət ərzində Əli gözlərini