çəkmədən maraq və həsrətlə onu izləyirdi. Maraq və kinayə ilə İsmayıl da onu. O, biraz qabağa əyilib Əlinin qulağına pıçıldadı.
-Elə mən də bilirdim, prosto indi daha dəqiq oldu. Şot 1:1!
Əli diksinərək arxaya döndü. İsmayıl isə gülə-gülə başıyla ona Ayanı işarə elədi. Mehdi ilə Zaman bir-birilərini itələyə-itələyə sinfə girdilər.
-Məni niyə qızın yanında biabır elədin, ə?-deyə Mehdi yüngülcə Zamanın başına vurdu.
-Nə dedim ki? Dedim ki, Anjelika buradadır da.
-Sənə min dəfə deməmişəm ona Anjelika demə?
Söhbətə Kərəm də qoşuldu:
-Nə olub yenə də? Niyə qırışırsınız?
-Kərəm, “Uzaq sahillərdə”yə baxmısan?-Zaman üzünü Kərəmə tutdu.
-Belə də, bir-iki dəfə. Nə olub ki?
-Oradakı qızın adı Anjelika deyil?
-Hə, Anjelikadır, nə olsun?
-Bunun istədiyi qızın adı da Məleykə deyil?
-Hə, elədir, sonra?
-Məleykə də mələk deməkdir, Anjelika da. İndi deyirəm ki, Mixaylo, Anjelika da buradadır, deyir yox!
Kərəm razı şəkildə dodaqlarını büzüb Mehdiyə baxdı.
-Bax ha, Mixaylo, Zaman düz deyir. Bu heç mənim də ağlıma gəlməzdi.-sonra üzünü Zamana tutdu.-Heyf səndən, Zaman. Oxusaydın səndən də adam olardı.
Mehdi Kərəmə baxıb narazılıqla əlini havada yellədi:
-Gör e, mən kimdən-kimə şikayət eləyirəm.
Yağış daha da güclənmişdi. Məktəbin qapısına çatanda Yusif sevinci qabağa ötürdü. Özü də keçmək istəyirdi ki, arxadan tələsik gələn Züleyxa ilə qapıda toqquşdu. Yusifi görcək özünü itirdi.
-Ay, bağışla.
-Eybi yox, keç.
-Yox, yox, sən keç.
-Keç!-deyə bu dəfə Yusif səsini qaldırdı.
-Yaxşı.deyib özünü içəri salan Züleyxa içəridə Sevinci görüb onunla salamlaşdı. Sonra onları gözləmədən pilləkənləri qalxmağa başladı. Yusif Sevincin yanında durub üst-başını təmizləyir, Sevinc isə çətirini yığırdı. Yuxarı çıxa-çıxa onlara baxan Züleyxa köks ötürdü.
Biribci dərs üçün zəng çölə vurulmuşdu. Əli müəllimlər otağına gedib hazırlıq barədə Hafizə müəllimə ilə danışdı. Hafizə müəllimə ona mobil nömrəsini verərək axşam zəngləşib danışmağı məsləhət gördü. Müəllimlər otağından