Leyla artıq ağlamasa da arabir hıçqırır və salfetlə gözünü silirdi. Ürəyinin sıxıldığın hiss eləyən Sevil Züleyxanın qolunu dartışdıraraq:
-Zülü, pəncərəni aç da. Havam çatmır.-dedi.
Züleyxa gözünü silib Sevilə baxdı.
-Can, bayır soyuqdur e.
-Olsun, sən aç, mənim havam çatmır.
Züleyxa pəncərəni açmaq üçün ayağa durmuşdu ki, Sevil huşunu itirərək yerə yıxıldı. Sinif bir anlıq ayaqlandı. Ayan ağlaya-ağlaya, həm də təlaşla Sevili birtəhər yerdən qaldırmaq istədi. Onun köməyinə yan partada oturan Ələddin də çatdı.
-Tez medsestranı tapın, tez!-özünü itirməyən Mirvari müəllimə oğlanlara səsləndi, sonra cəld özünü Sevilin yanına yetirdi. Züleyxa bu vaxtı Sevilin yanaqlarına vururaq onu ayıltmağa çalışır, digər tərəfdən də ağlayırdı. Mirvari müəllimə-Aralanın, başına yığışmayın!-deyə Sevilin başına toplaşan uşaqları oradan uzaqlaşdırmağa başladı.
Mehdi ilə Əli isə artıq tibb bacısının arxasınca getmişdilər. Mirvari müəllimənin göstərişi ilə partanı irəli çəkən uşaqlar başına qanın yaxşı işləməsi üçün başının altına yumşaq şərf qoyub arxaya tərəf söykəmişdilər. Lakin Mirvari müəllimə bunun düzgün olmadığını, başa qanın yaxşı işləməsi üçün başın aşağıya doğru əyilməli olduğunu dedi. İsmayıl təlaşla o tərəf-bu tərəfə gedir, Sevil üçün əlindən heç nə gəlmədiyi üçün özünü çox pis hiss eləyirdi. Onu belə görü yaxınlaşan Yusif çölə çıxmağı təklif eləsə də İsmayıl burada qalmaq istədiyini dedi. Elə bu vaxt tibb bacısı Sahilə xala qaçaraq sinfə girdi. Sevilə görcək:
-Nə oldu yenə bu qıza?-deyə məyus halda dilləndi.
-Zəif uşaqdır da, ay Sahilə xanım. Hər şeydən təsirlənir.-deyə Mirvari müəllimə dilləndi.
Naşatr spirtini açıb pambığa batıran Sahilə xala onu Sevilin burnuna yaxınlaşdırdı. Saniyələr sonra Sevil tərpənməyə, özünə gəlməyə başladı. Ağır-ağır gözlərini açdı, tibb bacısının onun burnuna tutduğu pambığı da yana itələdi. Şüursuz şəkildə başına toplaşanlara baxıb güclə eşidiləcək səslə:
-Nə olub, niyə yığışmısınız bura?-deyə soruşdu.
-Canım, indi yaxşısan?-deyə