n qabaq çatıb sizə?
Pıçapıçlar başladı:
-Eşitdin, xəbəyim dedi?
-Həə.
-Deyəsən pəltəkdir.
-Ə, bu r hərfini deyə bilmir ki.
Xəyal müəllim bunu hiss eləmişdi və artıq bu cür reaksiyaya alışdığı üçün üzünün ifadəsini dəyişmədən:
-Bililəm nədən danışısız. Mənim dilim pəltəkdi, l həlfini deyə bilmiləm.-dedi.
-Müəllim hansı hərfi?-Tariel gülə-gülə soruşdu.
-L!-Xəyal müəllim onsuz da r hərfini deyə bilmirdi.
-Həl kəsin qüsulu ola bilə. Amma sizcə bunu başa vulmaq düzgündü?
Xəyal müəllim daha heç nə deməyib müəllim stoluna oturdu. Jurnalı açıb sinfi gözdən keçirməyə başladı. Pıçapıçlar və gizli gülüşmələr isə davam etməkdə idi.

Tənəffüsdə Yusif koridorda dayanıb pəncərədən çölə baxırdı. Əli qaça-qaça gəlib arxadan iki əli ilə onun çiyinlərini tutdu.
-Yusif nə olub?
-Heç. Baxıram da elə-belə.
-Nə olub? Sevgilisi əsgərlikdə olan qızlara kimi nə boynunu burmusan?
- Heç olmasa o qızların sevgilisi var.
-Danışana bax ee. Hər il bir qız sevən elə bil mənəm. Hara tələsirsən, məktəb elə indi başlayıb ki...
-Yox daha, mənimki qızlarla qurtardı.
Elə bu vaxt İsmayıl da onlara yaxınlaşdı.
-Hara yox olmusunuz? Demədim məni tək buraxmayın?
-Niyə tək olursan? Sevil var da.-Əliylə Yusif bir-birilərinə göz vurub gülməyə başladılar.
-Nə Sevil?! Onun bu söhbətə nə dəxli var?
-Yaxşı, adam kişi olar. Bu gün səhər görmədik rəsm dəftəri bəhanəsini? Ay səni...-Yusif İsmayıla göz vurdu.
-Hə, biz burada on ildə bir qıza bir kəlimə deyə bilmirik, sən gələn kimi...-Əli bir anlıq nə dediyini bilmədi.
-Bir dəqiqə, düşdün əlimə, Əli! Hansı qıza?-İsmayıl maraqla Əliyə baxdı.
-Həə Əli! Hansı qıza?.-Yusif də ona qoşuldu.
-Hansı qıza? Heç hansı qıza! Sözün gəlişi dedim.-Əliəməlli-başlı özünü işə salmışdı.
-İndi bax Sevilə nəsə desən haa, sinfə car yayacam ki, Əli bir qıza on ildir ki, ürəyini aça bilmir, ay camaat!-İsmayıl səsini yüksəltməyə başladı.
-Ə sus! Sus! Kimdir nəsə deyən?
-Onda mən deyə bilərəm də İsmayıl? Onsuz da sən mənim istədiyim qızları tanımırsan.-Yusif