b ağlaya-ağlaya çölə çıxdı. Asya da onun arxasınca çıxmaq istəsə də Sevinc onu saxlayıb tək qalmasının daha yaxşı olduğunu dedi. Əli də özünü çölə atdı. Ayan müəllimlər otağının qabağında Xatirə müəllimənin boynuna sarılıb ağlayırdı. Onu sakitləşdirməyə çalışan Xatirə müəllimə pilləkənin yanında onlara baxan Əlini görüb əli ilə gəlməsini işarə elədi. Əli dolmuş gözlərini silib onlara yaxınlaşdı. Xatirə müəllimə Ayanı özündən aralayıb Əliyə dedi:
-Əli, apar bunu bufetə. Əl-üzünə biraz su vursun.
-Baş üstdə müəllimə.-deyən Əli sonra üzünü Ayana tutub mehribanlıqla,-Gedək?-dedi.
Ayan razılıqla başını yellədi. Onlar pillələri enməyə başladılar.
Sinifdəki ağır abu-hava Kənanı sıxdığından bufetə düşmək qərarına gəldi. Fikirli-fikirli ara pilləkənə yaxınlaşıb bir-iki pillə düşmüşdü ki, gözü yuxarı pilləkəndə oturub əllərini üzünə tutub ağlayan qıza sataşdı. Saçlarından tanıdı. Bu ki, onun dünən qapıda toqquşduğu yaşıl gözlü qız idi! Kənan ona yaxınlaşmaq istəsə də nəsə düşünüb fikrindən yayındı. Lakin sonra bütün cəsarətini toplayıb yuxarı qalmağa başladı. Asta-asta və çəkinə-çəkinə qıza tərəf əyilib:
-Yaxşısınız?-deyə soruşdu
Qız onu görüb tez ayağa qalxdı. Altına qoyub oturduğu kitabı da götürüb getmək istədi.
-Siz narahat olmayın, mən gedirəm.-deyə Kənan ondan qabaq tərpəndi.-Sadəcə ağladığınızı görüb yaxınlaşdım.
Qız dinmədi.
-Rəfiqə müəllimə sizə də dərs demişdi?
Qız başını yellədi:
-Hə, həm də qonşumuz idi.
-Qonşunuz?-Kənan heyrətlə ona baxdı.
-Hə, ailəvi yaxınıq. Dünən axşam anamla ona baş çəkməyə getmişdik. Elə yaxşı görünürdü ki. Sanki aylardır yataqda yatan bu insan deyildi. Mənə dedi ki, yaxşılaşsam, məktəbə qayıdacam. Amma indi məktəb onun yanına gedir.-qız yenidən ağlamağa başladı.
Kənan da gözlərini yerə dikib dayanmışdı. Elə bu vaxt yuxarıdan təlaşla gələn bir qız Kənanın yanındakı qızı görüb:
-Ay qız, Zərifə, haradasan? Bayaqdan səni axtarıram.-deyə onun üstünə düşdü.
Sanki Kənanın beyninə qan sızdı. Bütün bədəni soyumağa, sərin tər