f əyilərək Sevincin qulağına:
-Sən buna görə narahat idin? Onlara bax, kefləri yerindədir-deyə pıçıldadı.
Asya onun dediklərini eşitsə də heç nə deməyib Ayangilə tərəf getməyə başladı. Yusiflə Sevinc də onlara yaxınlaşdılar. Yusif Əliyə baxıb bic-bic gülümsəyir, Əli isə ona göz ağardırdı. Beləcə onlar geyinib birlikdə bufetdən çıxdılar.
Kərəmlə İsmayıl ara pilləkəndə rəngi ağappaq ağarmış Kənanın başına yığışmışdılar. Biri onun sol qolunu ovxalayır, digəri dəftər yelləyirdi. Kənan isə şüursuz şəkildə gözlərini bir nöqtəyə zilləyib durmuşdu. Min dil töksələr də yanındakıların heç biri ondan nə olduğunu öyrənə bilmirdilər.
Ölümü bütün məktəbi silkələyən Rəfiqə müəllimənin xəstəlik tapdığı hadisə isə çox yaxın keçmişdə baş vermişdi. Növbəti tədris ili onun sinfi üçün uğurlu başlamamışdı. Direktor Tünzalə xanımla Rəfiqə müəllimə arasındakı anlaşılmazlıq və problemlər artıq bu sinfin də əleyhinə işləyirdi. Rəfiqə müəllimə kimi mehriban, istiqanlı, şagirdyönümlü bir sinif rəhbərini məktəbdə bəlkə bütün siniflər arzulayırdı. Bu xoşbəxlik isə ancaq onun sinfinə qismət olmuşdu. Amma nə edəsən ki, hər aydınlıq gündüzün bir qaranlıq gecəsi də olur.
Rəfiqə müəllimənin əksinə olaraq direktor olduqca kobud, nəzakətsiz, insanları mənəvi deyil, maddi vəziyyətlərinə görə qiymətləndirən biri idi. Rəfiqə müəllimə də məktəbin bir neçə müəllimi kimi daim onun ziddinə gedir, şagirdləri müdafiə eləyirdi. Amma bu onlara ya dərs saatlarının azaldılması, ya da işdən çıxarılmaq bahasına başa gəlirdi. Rəfiqə müəlliməni isə daha böyük sürpriz gözləyirdi.
Yeni qərara əsasən məktəb tərkibində lisey siniflərin yaradılması sanki direktor üçün bəhanə oldu. Sinifdə yaxşı oxuyanların sayını çox olması isə əsl şans! Yaxşı oxuyanların hamısı imtahan verdiyi halda sinifdəki uşaqların sayı yarıbayarıya azalacaq və avtomatik olaraq sinif dağıldılıb başqa siniflərə bölüşdürüləcəkdi. Yeni lisey sinfi “a” sinfi adı altında yaradılacaq və Tünzalə müəllimə də Rəfiqə müəllimədən intiqamını almış