Maşallah, çox mərifətli uşaqdır.
İsmayılın adını eşitcək ayağı qapının kandarına ilişən Sevil yıxılmamaq üçün özünü son anada güclə saxladı.
-Yavaş, a bala!-deyə anası cəld onun qolundan tutdu. Sonra danlaya-danlaya zənbilləri ondan alıb mətbəxə keçdi.
Sevil isə bir müddət söykəndiyi yerdən tərpənə bilmədi. Deyəsən, İsmayılı görə bilmədiyinə o da məyus olmuşdu.
Bloklarının qabağındakı oturacaqda kefsiz oturan Sevinc gah ofuldayır, gah da əlindəki test blanklarını vərəqləyirdi. Hazırlıqdan qayıdan Yusif uzaqdan onun bu halını görüb addımlarını yeyinlədərək ona yaxınlaşdı.
-Salam dost. Niyə kefsizsən, xətrinə dəyən olub?-deyə onun yanında oturdu.
Sevinc ona baxmadan acıqlı-acıqlı:
-Heç nə!-deyə cavab verdi.
Yusif bir müddət heç nə soruşmadan onun yanında oturdu. Lakin dözə bilməyib yenidən soruşdu:
-Deməyəcəksən nə olub?
-Hazırlıqlarımın vaxtı dəyişilib.-Sevinc balaca uşaqlartək dodaqlarını büzdü.
-Elə bu?-Yusif əlini-əlinə vuraraq güldü.
-Günah sənə söz deyəndədir axı.-bərk inciyən Sevinc durub getmək istədi.
Lakin Yusif onu qolundan tutub saxladı:
-Olmadı ki, dost. Bir əməlli danış görüm, nə olub.
-Riyaziyyatdan təzə qrupa görə Xeyrənsə müəllimə bizim qrupun vaxtını dəyişib dördən-altıya salıb. Bu tərəfdən də Xatirə müəllimənin hazırlıq vaxtı altıdan səkkizə düşüb.
-Qaranlığa düşür deyə narahatsan?
-Hə, Ədəbiyyat hazırlığında bir dənə Ayanla mən qalmışıq. Ayan da mənə görə dəyişdi. Amma nə olsun, o da o binadandır. Mən yenə də tək qalıram.
Sevinc danışdıqca Yusif gözlərini qıyıb çənəsini ova-ova nəsə fikirləşirdi.
-Anam da deyir, narahat olma. Həftədə iki gündür, onu da atanla mən növbə ilə qabağına gələrik.-Sevinc sözünü yarıda kəsib Yusifə baxdı. Yusif əli çənəsində çox uzaqlarda idi. Sevinc Yusifin ona qulaq asmadığnı düşünüb heç nə demədən durub getdi.
Birdən Yusifin gözləri parıldadı. Ağlına nə gəldisə üzünü Sevincə tərəf döndərdi. Lakin onu yanında görməyib durub onun arxasınca bloka qaçdı.
-Sevinc, ay Sevinc! Gözlə!
Elə bloka