atıldı:
-Nə, nə ara düzəltmək? Mən daha tövbə eləmişəm.
-O, Yusif kimi deyil axı. İsmayıl ciddi biridir, həm də ciddi olmasa, inanmıram ki, Sevil kimi bir qızı fırlatsın.-Ayan sözündən əmin şəkildə dilləndi.
-Ciddi biridir, ciddi-ciddi yaxınlaşıb sözünü desin. Daha məni neyləyir?
-Elə danışırsan ki, ay insafsız, elə bil heç vaxt aşiq olmamısan? İndi yazıq yaxınlaşa bilmir də, neyləsin?
Ayanın bu sözü qarşısında Sevinc heç nə demədi. Ayan da bir müddət danışmadı. Lakin Asyanın susmaq fikri yox idi.
-Danışmamaq razılıq əlamətidir. Hə, de görək, kto on?
-Nə kto on? Kim olmalıdır ki?
-Xoroşo da Sevinc. Demə ki, yoxdur.
-Demək olar ki, yoxdur.
-Aha,-Ayan da maraqla ona tərəf yerini rahatladı,-Xatirə müəllimə demişkən, stəkanın yarısı boşdursa, deməli, qalan yarısı doludur. Bu o, deməkdir ki,Sevinc, demək olar ki, var. De görək, o bəxtəvər insan kimdir?
“ O bəxtəvər insan” da elə bu vaxt gəlib öz söhbətinin üstünə çıxdı.
-Kimdir bəxtəvər?-deyə Yusif əllərini partaya dayayıb maraqla soruşdu.
-Mı ne znaem, podruqandan soruş.
-Kimisə sevir, amma bizə demək istəmir.
-Qızlar!-deyə Sevinc onlara göz ağartdı.
Yusif bir anlıq duruxdu. Üz ifadəsi dəyişdi. Sevincin kimisə sevməsi onun üçün xoş xəbər ola bilməzdi. Lakin indi özünü ələ verməyin də yeri deyildi. Heç nə olmamıştək:
-Deməz, o, deməz. Sirr küpüdür.- deyərək yerinə oturdu.-Bir də ki, mənə deməyəndən sonra sizəmi deyəcək?
-Başa düşmədim, bütün sirlərini sənə deməlidir?-Ayan maraqla ona baxdı.-Bəlkə elə şeylər var ki, heç sənə aid deyil?
-eee yaxşı da! Niyə uzadırsınız? Demirəm, heç birinizə də demirəm!-özündən çıxan Sevinc sonra səs tonunu biraz azaldaraq.-Deməli heç nə yoxdur.-dedi.
Rus dili dərsində Zivər müəllimə həmişəkitək mətni Asyaya tərcümə elətdirirdi. Səbuhi ilə Tariel isə öz aralıarında pıçıldaşır və gülüşürdülər. Lakin Zivər müəllimənin bir-iki dəfə onlara tərs-tərs baxıb xəbərdarlıq eləməsi onların veclərinə belə olmadı. Təngə gələn Zivər müəllimə:
-Durun, çıxın, çölə!-deyə səsini