i qaldırdı.
-Niyə müəllimə?-deyə Səbuhi ona baxdı.
-Necə yəni niyə? Səsinizdən dərs keçə bilmirəm.
-Neyləyirik e, biz? Danışan təkcə bizik?-deyə Tariel də özünümüdafiəyə keçdi.
Söhbət daha da qızışdı. Həmişəkitək əsəblərini cilovlaya bilməyən Zivər müəllimə onları sinifdən qovdu. Tariellə Səbuhi də söz altda qalmadılar, hələ sinifdən çıxarkən arxalarınca qapını bərk çırpdılar da. Tənəffüsdə Zivər müəllimə olanları bir-bir Mirvari müəlliməyə danışdı. Sinfindən şikayət eşitmək Mirvari müəlliməni yenə əsəbiləşdirdi.
Günün dörddə üç hissəsi geridə qalmışdı. Xatirə müəllimə başını kitabdan qaldıraraq divardakı saata baxdı. Sonra üzünü testlə məşğul uşaqlara tutdu:
-Yaxşı, yekunlaşdırın. Nə qədər eləmisinizsə, qalsın, gələn dəfə dərs başlayan kimi birinci onu yoxlayarıq. Bu günlük bu qədər kifayət edər.
Uşaqlar kitab-dəftərlərini, testlərini yığışdırmağa başladılar. Bircə Əli öz aləmində idi. Gözlərini qıyıb həvəslə testi oxuyur, sonra da sanki yeni nəsə kəşf etmiştək düzgün bildiyi cavabı dairəyə alırdı. Onu belə görən Xatirə müəllimə səmimi təbəssümlə:
-Əli, qurtarmışıq e, yığışdır.-deyə ona səsləndi.
-Qurtardım.-deyən Əli həvəslə testi örtüb qələmi cibinə qoydu.
Beləcə hamı yığışdı və sağollaşıb getdilər. Xatirə müəllimə onları yola salıb qapını örtdü. Otağa keçib masanın üstünü səhmanə salmağa başladı. Birdən qələm diyirlənərək masanın üstündən yerə düşdü. Xatirə müəllimə onu döşəmədə nə qədər axtarsa da tapa bilməyib masanın altına baxmaq qərarına gəldi. Stullardan birini çəkərək əyilib masanın altına göz gəzdirdi. Qələm orada idi. Amma orada qələmdən başqa da nəsə var idi. İkiqat bükülü ağ kağız Xatirə müəllimənin diqqətindən yayınmadı. Əvvəl qələmi, sonra isə kağızı götürdü. Ayağa qalxıb stulu yerinə qoydu. Divanda otura-otura kağızın qatını açıb içindəkiləri oxumağa başladı. Oxuduqlarına isə inanmadı. Vərəqdə çoxlu “Ayan” yazılmışdı. Bir qıraqda isə baş hərfləri A,Y,A,N olan dörd misralıq bir şeir. Xatirə müəllimə öz-özünə fikirləşdiklərini təkzib