n şəhər yatmışdı. Öznüdən ixtiyarsız aşağıya-üçüncü mərtəbəyə boylandı. O da yatmışdı. Sonra tez geri çəkilib öz-özünü danlamağa başladı:
-Yusif, deyəsən, sənin başın doğrudan da xarab olub.
Beləcə beş dəqiqə burada dayanıb gecənin bütün soyuğunu iliklərinə qədər hiss etdikdən sonra dişi-dişinə dəyə-dəyə otağına qaçdı.Bazar günü idi. Saat on birə işləyirdi. Telefon zəng çalaraq öz oxu ətrafında fırlanmağa başladı. Yusif başını yastığın altından çıxarıb yuxulu-yuxulu əlini masanın üstündə gəzdirməyə başladı. Telefonu tapa bilməsə də vurub saatı da aşırdı. Sonra əlini yerə uzadaraq çarpayısının altında zəng çalan telefonu götürdü. Gözlərini açmadan “Yes” yerinə “No” düyməsini basıb telefonu qulağına qoydu:
-Alo?-desə də qulağına səs gəlmədi.-eeee, zəng eləmisən, danış daa.-deyə hirsləndi də. Saniyələr keçmədi ki, telefon yenidən zəng çalmağa başladı. Bu dəfə gözlərini açıb telefonu həqiqətən də yandırdı.-Nədir ə? Zəng eləyirsən, niyə danışmırsan?-deyə digər tərəfdəkini acıladı.
O tərəfdən Əlinin səsi eşidildi:
-Sənin də sabahın xeyir! Mən danışmıram, yoxsa adboy verən sənsən?
-Məən? Yəqin knopkaların yerini dəyişik salmışam. Nə mərdiməzar adamsan, qoymazsan yatım?
-İndi yatan vaxtdır? Saatdan xəbərin var?
-Ay insafsız, gecəni yatmamışam ee. Başım partlayır.
-Niyə, nə olub? Bəlkə qriplərdən tutmusan?
-Yoox, nə qrip? Nə tutduğumu heç özüm də bilmirəm.
-Qulaq as, dünən dediyin vərəq səndədir? Sevincin tapdığı?
-Hə, gəl götür də.
-Hara götürüm? Saat on ikidə hazırlığım var. Sən də yuxudan hələ indi durmusan.
-Olsun da.-Yusif boylanıb masanın üstündə aşırdığı saatı düzəldib baxdı.-Hələ on birə indi işləyib. Mən bir saata parkda olaram. Gəlib götürərsən.
-Yaxşı, onda bir saata parkda ol.
-Di, davay sağol.
Bir saatdan sonra onlar razılışdıqları kimi parkda görüşdülər. Əli bir daha Yusifdən Sevinci inandırıb-inandıra bilmədiyini xəbər aldı. Yusif isə and-aman elədi ki, hər şey öz onun nəzarəti altındadır, narahatlığa heç bir ehtiyac yoxdur.
Əli Yusifdən