i soruşdu:
-Təksən?
Ayan gülərək başını yellədi:
-Hə.
-Bəs uşaqlar hanı?
Ayan çiyinlərini çəkdi.
Əli çəkinə-çəkinə içəri girdi. Ayan kitaba baxır, dərsini təkrarlayırdı. Bir gözü Ayanda olan, ürəyi az qalsın yerindən çıxan Əlinin ayağı birinci partanın ayağına zərblə çırpıldı. Parta 2-3 sm arxaya getdi. Ayan diksindi. Əli ayağını tutraraq partaya deyindi. Axsaya-axsaya yerinə getdi. Portelini partasına qoyub papaq və gödəkçəsini çıxartdı. Papağı yerə düşsə də Əli bunu görmədi. Bir də onu hiss elədi ki, ayağını yumşaq nəyəsə basıb. Əyilib baxdı. Papağın ortasında ayaqqabı izi var idi. Özünü sındırmayıb papağı yerdən götürdü. Çırpdı, əliylə təmizlədi. Ayan gözucu Əliyə baxır və gülürdü. Əli birtəhər papağı təmizləyib gödəkçəsinin qoluna keçirdi və aparıb gödəkçəni asılqandan asdı. Qayıdanda heç yerə dəyməmək üçün diqqətlə ətrafına baxırdı. Portfelinin ağzını açdı ki, kitab-dəftərini çıxarsın, birdən gözü portfelin üstündəki nazik toz izlərinə sataşdı. Əliylə bir neçəsini təmizlədi. Gözünə portfelin altındakı toza bənzər başqa ləkələr də sataşdı. Onları da təmizləmək üçün portfeli tərsinə çevirmək istəyirdi ki, içindəki kitab-dəftərin hamısı böyük səs-küylə yerə töküldü. Ayan gülə-gülə ayağa qalxdı. Əli tamam başını itirmişdi. Hirslə portfeli yerə tulladı.
-Yaxşı Əli, əsəbləşmə. Yığışdırarıq indi.
Ayan gülməmək üçün dişlərini bir-birinə güclə sıxırdı. O, Günaygil tərəfə keçib bir neçə dəftəri və qələmi və bir test blankını yerdən götürdü. Tozunu silib partanın üstünə qoydu. Yenə də əyildi. Pozan və karandaşı da götürdü. Əli də öz tərəfindən kitablarını, dəftər və qələmini götürdü. Ayağa qalxmaq istəyirdi ki, başı partanın tininə dəydi. Başını tutaraq “Offf!” dedi. Ayan bu dəfə özünü saxlaya bilməyib bərkdən gülməyə başladı. Əli də ona qoşuldu. Onlar bir xeyli beləcə gülüşdülər. Sonra Ayan özünü toplayıb mehribanlıqla Əlidən soruşdu:
-Caaan, çox ağrıtdı?
Bayaqdan gülən Əli bir anda dayandı. Gözləri sevgi ilə parıldadı. Bu söz necə də gözəl səslənirdi. Ən az