sayırdı.
-On, doqquz, səkkiz, yeddi...-sonra ağır-ağır və sakit səslə dedi-Bu qız milləti bir gün məni xətaya salacaq...
Vəziyyəti belə görən Əli də qızları sakitləşdirməyə çalışırdı.
-Yaxşı da qızlar. İndi bilmədi, oldu. Dönün qabağa.
Sevinc isə maraqla bir Yusifə, bir də Nurayla Günaya baxırdı.
Tariel deyinməyə başladı:
-Buna bax, başqa vaxt biz geciksək, Mirvari gözümüzü deşib çıxarar. İni özü yoxdur.
-Neyləsin, gücü ancaq bizə çatır da.-Zaman da arxaya dönərək onun sözünü təsdiqlədi.
-O müəllimənni ailəsi, uşaqları, problemləri var. Aydan-ildən bir dəfə gecikə bilər. Sizin nəyiniz var? Bir özünüzü idarə eləyə bilmirsiniz.-Leyla onlara acıqlandı.
Tariel ona baxaraq:
-Yaxşı da səncanı.-dedi-Ağıllı-ağıllı danışma.
Elə bu vaxt qapı açıldı. Mirvari müəllimə içəri girdi. Hamı ayağa qalxdı.
-Salam uşaqlar!
-Salam!!!
-Əyləşin!-o, çantasını stolun üstünə qoyub paltosunu soyuna-soyuna dedi.-Yaxşı ki, on dəqiqə gecikmişəm. Səsiniz kolidoru basıb. Beşinci sinifdə oxuyursunuz? Bir ağzınıza yiyə dura bilmirsiniz?
Bir-iki nəfər yerindən mızıldananlardan başqa heç kəs dinmədi. Mirvari müəllimə paltosunu soyunub asılqandan asdı.Yerinə qayıdıb sinfə göz gəzdirərək ah çəkdi.
-Yenə də gəlməyənlər var?
-Bəli, müəllimə.
-Asya, sonra Mehdi, İsmayıl, Səbuhi. Nç, hər gün üç-dörd nəfər olmamalıdır da. Yusif, Sevinc, siz niyə yerinizdə oturmamısınız?
Yusif Asyayla Mehdinin olmamasını bəhanə gətirdi. Sevinc isə bir günlük Ayanla oturmağa icazə verməsini xahiş elədi. Mirvari müəllimə razılaşdı. Elə bu vaxt qapı döyüldü. Mirvari müəllimə qapıya tərəf boylanıb:
-Gəl!-dedi.
Qapı açıldı. İsmayıl təngənəfəs halda bir əlində portfeli, digərində gödəkçəsi içəri girdi.
-Müəllimə, olar?
-Harada idin, a bala?
İsmayıl maraqla sinfə baxdı. Sualın mənasını başa düşməmişdi, deyəsən. Eyni üz ifadəsiylə müəlliməyə baxaraq:
-Evdə-dedi.
-Deyirəm, yəni, niyə gecikmisən?
-Evdən biraz gec çıxmışam.
Mirvari müəllimə İsmayıla tərəf dönərək onun geyindiyi sol tərəfində özünəməxsus