i döndü, ürkək baxışlarla ona baxdı:
-Nə olub?
-Heç nə.-İsmayıl onun qolunu buraxdı.-Get.
Dərs başa çatmışdı. Səhər növbəsi evə, günorta növbəsi isə dərsə tələsirdi. Sevinc müəllimlər otağının qabağında dayanmış Ayana yaxınlaşıb soruşdu:
-Canım, Xatirə müəlliməni gözləyirsən?
-Hə, indi çıxmalıdır.
-Gözləyim mən də?
-Yox, yox, biz hələ ksereks də elətdirəcəyik. Sən get, bu gün hazırlıq var, gecikmə.
Sevinc üzünü turşutdu:
-Yadım salma, səncanı. Riyaziyyat! Nə isə, mən gedim. Hələlik.
-Hələlik canım.
Sevinc pilləkənlə aşağı düşdü. Dəhlizin digər tərəfindən gələn Yusif ayanı görüb soruşdu:
-Salam, sağol. Dostumu görməmisən?
-Hansını?
-Sevinci də. Hansı olmalıdır ki?
-Hə. Mən də elə bildim Əlini soruşursan. Sevinc aşağı düşdü.
Yusif kinayə ilə güldü:
-Hə? Yaxşıdır, deməli, irəliləyiş var.
-Nə? Başa düşmədim.
-Heç nə, heç nə. Sağol.-Yusif qaça-qaça pillələri düşdü. Pilləkənin sonuncu pillərində olan Sevinci görüb arxasınca səsləndi-Ey dost! Gözlə!-qaça-qaça düşüb Sevincə yaxınlaşdı.
Onlar qapıya yaxınlaşdılar. Əli içəri tərəfdə dayanıb sağa-sola baxırdı. Yusif onu görüb gülə-gülə soruşdu:
-Xeyir ola, burada neyləyirsən?
-Heç, dayanmışam da.-Əli başıyla Sevinci işarə eləyib Yusifə üstüörtülü danışmağı məsləhət gördü. Yusif də söhbəti tutmuşdu.
-Marşrut gözləyirsən?
-Hə.
-Buradan keçir?
-Hə keçir. Amma sizin tərəfə getmir də. Sən getsən, yaxşı olar.
-Sən də boş yerə gözləməsən, yaxşı olar. Çünki marşrut dolu gələcək.
Əli bir qədər Yusifə yaxınlaşıb qulağına pıçıldadı:
-Ə utanmırsan, qızı da marşrut elədin?
-Bəs neyləyim? Necə soruşum? Deyim ki, Ayanı gözləyirsən?
-Yaxşı bəs “Dolu gələcək.” nədir?
-Ay axmaq, Xatirə müəllimə ilə gələcək.
-Ay daaa. Nə pis oldu?
-Hmm. İndi get. Başqa vaxt gözləyərsən.-Yusif Əlidən aralanmaq istədi. Sonra yadına yenə nəsə düşdü.-Hə, bir də “İrəliləyiş var.”-Yusif başıyla yuxarını göstərdi.
-Nə irəliləyiş?
-Ayanda irəliləyiş var-Yusif Əliyə göz vurdu.-Sənin xeyrinə.
-Doğrudan? Necə? Nə dedi ki?
-Məndən bu