ancaq:
-aaa?-deyə bildi.
Xəyal müəllim onları görcək özünü itirdi:
-A, siz? Xoş gəlmisiniz!
-Xəyal müəllim? Xeyirli olsun.
-Çox sağolun. Buylun, necə kömək edə bilələm?
-Ksereks lazım idi.-Xatirə müəllimə həyəcanlı-həyəcanlı çantasını açıb vərəqləri çıxardı.-Beş nüsxə.
Xəyal müəllim həvəslə ksereks aparatının qabağına keçdi.
-Bu dəqiqə.
-Müəllim, bir şey diqqətimi çəkdi. Bu dükanın adı səhv yazılıb? Röyal olmalı deyildi?
Xəyal müəllim gülümsündü:
-De, bunu ondan soluşun,-o, digər oğlanı göstərərək,-qaldaşımdı.-dedi.-Lafiq... Yafiq... e...
-Başa düşdüm, Rafiq.
-Bəli, ilk heca onun adındandır, ikinci heca isə mənim. Elə hamı bunu soluşu.
Xatirə müəllimə güldü:
-Həəə, Rayal bu imiş.
-Hə, Layal... yəni...-Xəyal müəllim utandığından daha heç nə deyə bilmədi.
Bir neçə dəqiqə heç biri danışmadı. Sonra Xəyal müəllim dedi:
-Kselekslə hazıldı. Buylun.
-Nə qədər elədi?
-Heç nə qədəl.
-A, olmaz!
-Niyə olmul ki? İlk müştəlimiz sayılılsınız. Hədiyyəmiz olsun.
-Yox, yox. Razı ola bilmərəm. Buradan çıxın.-Xatirə müəllimə beş manatı stolun üstünə qoymaq istəyirdi ki, Xəyal müəllim pulu geri qaytarmaq üçün əlini onun əlinin üstünə qoydu.
-Dedim ki, yox! Götülün!
-Öhö, öhö.-bayaqdan onları izləyən Ayan yüngülcə öskürdü.-Xəyal müəllim, xahiş eləyirəm pulu götürün. Yoxsa Xatirə müəllimə bir də bura gəlməz.-sonra Xatirə müəlliməyə baxıb gülümsədi.-Elə deyil, müəllimə?
-Hə, Ayan düz deyir. Xahiş eləyirəm, nə qədər eləyirsə, buradan çıxın.
-Yaxşı, qoy siz deyən olsun.-o, pulu götürərək dörd manat qaytardı.
Xatirə müəllimə üç manatı götürdü, bir manatı yenidən stolun üstünə qoydu və daha ciddi tərzdə dedi:
-Xəyal müəllim, əlli qəpik də buradan çıxmalısınız.
Xəyal müəllim bir pula baxdı, bir də Xatirə müəlliməyə baxdı. Amma nə qədər elədisə, gözlərini onun gözlərindən çəkə bilmədi. Özü də bilmədən ona baxıb gülümsədi. Xatirə müəllimə də sanki sehrlənmişdi. Gözlərini çəkə bilmirdi. Amma gözəl anlar heç də həmişə uzun çəkmir.
-Ayə Mendeleyev, nə oldu, bir pulu