m iki fikirli qalmışdı. Amma anam mənim tərəfimi saxladı. Dedi mənim qızım oxuyacaq. İstəmirəm o da Əminə kimi olsun. Dünən əmim bir də zəng eləmişdi. Atam da dedi ki, mən qızımı oxutmaq istəyirəm. Əmim biraz incidi.
-Narahat olma, səni verməyəcəklər. Ən azından atan yanındadır. Sən də oxu, yaxşı bir sənət sahibi ol. Mən heç olmasa sənə baxıb təsəlli tapım.
-Caaan.-Züleyxa sevilin əlindən tutdu. Sonra yadına nə düşdüsə, tez çəkdi-Bir nəfər görər.
-Kim görər? Nəyi?
-Əlindən tutmuşdum axı. Qısqanar sonra.
-Nə e? Kim qısqanar?
-Guya, bilmirsən də,-Züleyxa başıyla arxanı işarə elədi,-sarı.
-ee Zülü!-desə də Sevil də rəfiqəsinin bu zarafatından məmnun idi.

Bir neçə dəqiqədən sonra zəng vuruldu. Xatirə müəllimə sinfə girdi, şagirdlərlə salamlaşdı. Jurnalı yoxladıqdan sonra sinfə elan elədi ki, yoxlama yazacaqlar. Leyla dərsə gəlmədiyindən onun işlərini Ayan görəcəkdi. Ona görə də yoxlama dəftərlərini payladı. Kərəm əlini gicgahına dayayıb maraqla Xatirə müəlliməni izləyirdi. Deyəsən, fikrə getmişdi. Xatirə müəllimə də bunu hiss eləmişdi. Ona görə də Kərəmə baxaraq onu səslədi:
-Kərəm, ay Kərəm?
Kərəm fikirli-fikirli:
-Haycan!-deyə cavab verdi
Bir anlı sinfə sükut çökdü. Hamı maraq və təəccüblə ona baxırdı. Xatirə müəllimə bunu gözləmirdi. Ona görə də daha ciddi və yüksək səslə:
-Kərəm!-dedi.
Kərəm yalnız indi fikirdən ayıldı və nə dediyinin fərqinə vardı.
-Bəli, müəllimə?
-Özündəsən sən?
-Müəllimə bağışlayın, fikrim tamam başqa yerdə idi. Yəni, üzr istəyirəm, onu sizə demirdim.
Xatirə müəllimə gülümsəyərək başını buladı:
-Daha diqqətli ol.
-Baş üstə, müəllimə.
Kərəm vəziyyətdən çıxış yolu tapsa da, özünü ələ verməsə də elədiyi bu hərəkətə görə özünü bağışlaya bilmirdi. Qıpqırmızı qızarmışdı. Həmin dərs demək olar ki, başını heç dəftərdən, partadan ayırmadı. Xatirə müəllimə ilə göz-gözə gəlməməyə çalışdı.

Tənəffüs idi. Əli yenə də yarı bəhanə, yarı ciddi Ayanı ingilis dilindən kömək üçün yanına çağırmışdı. Yusiflə Sevinc isə nəyinsə üstündə